In lichte rumoer rondom, een stad vermomd in schijn, Wortegem in winterglans, onder luchten bleek en fijn. Een vonkje bleef nog zweven, toen al het lichten zweeg, zo zuiver en zo stil aanwezig, als dauw die over velden streek. Langzaam gingen de schreden, behoedzaam door den tijd, een glans bleef nog behouden, in zachte eenzaamheid. Maar de…

Als het gaat om iets precairs als de Nakba Hebben de zogenaamde intelligentsia Waar men ook burgemeesters onder schaart Zich tot dusver klakkeloos blind gestaard Op iets waarvan de vlag de lading niet dekt Een narratief met agitprop doorspekt Dat de toedracht onterecht verdraait En ondeugdelijke PLO-praat papagaait Exclusief klagend over…

Onder het felle gedruis van een vermomde stad. Eindhoven in winterlicht, maskers in tegenlicht. De vonk onversneden, ongeslepen, bleef hangen toen de lichten doofden. Voorzichtige passen. Een keurig vernis hield de wacht, tot de zon het langzaam deed slijten. Alsof zij wist wat ik dacht. Dichtbij en volkomen eigen.…

ieder uur stort het mijn huiskamer binnen ongevraagd het volgend uur overtroeft het vorige vol semi verpakt nieuws over gespuis dat ongestoord hun gang kan gaan grenzen van het onwerkelijke zijn allang overschreden avond’s wordt alles herkauwt tot vier keer toe onnozelen struikelen over elkaar daar waar men onze democratie zou…

Zwarte kraaien stijgen hemelwaarts de zomer laat zijn lome lucht vallen over de daken van de huizen in de vallei die zich groen uitstrekt in de diepte van donkere schaduwen van bergen die almaar hoger lijken in jouw brein je kust haar omdat ze jouw vrouw is zij weet dat jij steeds haar man bent traag in de wildernis van dromen je hebt…

Er zijn dagen in mij, Dat alles anders voelt, Dat de wereld wazig wordt, En mijn contouren scherper worden, Dagen dat niks meer binnenkomt, Mijn kleuren hun kaders overspoelen. Zonnestralen, dansend door de bladeren, Mij zachtjes fluisteren, Draag het waardig, Laat het stoppen bij jou. Geef de wereld terug, Wat jou ooit ontnomen was.…

Als ik het kon had ik gedaan als zij, was met hen mee gegaan ben echter jood noch palestijn vaar enkel over vecht en rijn en tot abcoude aan het gein voorbij laat ik koog aan de zaan de kaaskoppen in krommenie en osdorps ralameiers gaan mijn bloed stroomt niet als botte kotters platbodems en skûtsjebotters in haringvliet en hollands…

Mijn naam zingt rond uit accenten leggende kelen velen op gedregde gronden onttrokken aan Zeeuwse havens met de maritieme bodem uitgediept in de zichtlijnen Ik schijn op drift geweest te zijn met een steven recht zo die gaat van nippertjes en baleinen waar ik het fijne niet van weet maar koers gestaag op sterren die deinen op de golven…

Wat voedt je fantasie liet je weten dat je echter werd toen je op het zandpad liep niet de watermolen fluitende vogels of groene sculpturen we raken nooit iets kwijt laten alleen iets los ontmantelen als komodovaranen hangend boven watervallen we worden echter door onszelf we worden veilig echter geven verlies een stem voorbij gaat…

Oneindig zijn de vloeren van de nacht, zeggen ze. Ik noem het gewoon een harde stoep waar je op landt als de barman je buiten flikkert. Marsman droomt van bruine vrede. en warme schoten, terwijl de aarde onder mijn nagels kruipt en de bomen staan te trillen in de wind als oude mannen met een delirium. De avond plooit zich om je schouders, maar…

Sluipend door het huis van slepende kwesties vooral geen stof op doen waaien de stenen op de andere laten staan als keiharde dekmantel De dag moet nog beginnen warme thee-damp slaat neer op de bijeengeraapte brillenglazen Door de wasem weg te wissen kunnen de vraagstukken helder worden Zit ik tussen pakken neer of ligt het antwoord voor…

En telkens sta ik weer in pyjama voor het oude raam en controleer de auto’s die in die jaren even voor het gewijde uur naar de kant van de weg zwenken en stoppen lijken mijn vader en moeder in zichzelf verzonken verbonden met iets dat groter is dan zij gedachten waar ze goed naar moeten luisteren die het waard zijn om telkens terug te…

Alweer een grote brand in de natuur Bij Oorschot, in ‘t Harde, Weert en Assen Defensie wordt gevraagd om op te passen De Commandant der Strijdkrachten zegt: ‘VUUR!’ Wij houden ons gewoon aan onze taak En wat men ook mag zeggen, telkens Raak!…

Hubris leidt momenteel het land conservatief wil ’t liefste kussen alle kluisters aan de keten zo begrenzen ze het geweten ze zouden zo zichzelf sussen van veel boeken en de krant stoken zij het liefst een brand waakzaamheid is dus geboden tegen narcisten met hun noden nederig lijdt nu het hele land…

Lintje Ik stond vanochtend bij de voordeur klaar Omdat men mij wel vroeg zou komen halen Er waren hier en daar al wat signalen Mijn vrouw ging met haar vingers door mijn haar Zei met haar lieve stem: ‘Wat ben je netjes’ En in haar ogen zag ik binnenpretjes Maar dat is al ’n uur of acht geleden De wethouder is vast verkeerd gereden…

Bij vlagen waaide er een nieuwe wind Door dat neotsaristisch sovjetbewind Brezjnev, Chroesjtsjov, Gorbatsjov, Jeltsin Zelfs Poetin klonk ooit redelijker Maar het dagelijks leven verlicht niet Honger, armoede, vele soorten lijden Siberische onderdrukking verbrijzelt hoop Navalny streed voor betere tijden Hij bleef moedig terugvechten Ze…

Een eigentijdse parafrase op Epode 7 van Horatius * Moordenaars, waar ren je heen en waarom grijp je naar je zwaard dat weggeborgen lag? Is over land en zee dan nog te weinig bloed gevloeid? Straks wordt de wens der Meden nog vervuld wanneer de staat door eigen hand en toedoen aan haar einde komt Geen roofdier dat zich zo gedraagt…

Deze woorden waren, ze waren toen ik ze schreef, ze waren toen je ze net las. Vergeet ze gerust, ze zijn betekenisloos vergeleken met jouw oneindigheid. Want al waren deze woorden, jij bent, zoals je altijd zult zijn.…

Adem schoonheid drink de warmte en verheug je om vele kleine dingen. Groet de dagen van de lente koester ze met tederheden. Draag de stilte laat je vinden zie de vogels hoor het groen.…

Stop mij te onderzoeken terwijl rottende geuren uit een Haast’s arend kadaver dat bloot is komen te liggen op de zuidelijke insula mijn bulbus prikkelt. Klem ik me op je rug, lift mee, beklim ik de 380 KV met bungelende verrekijker, tuur naar het wassen van zoete aardappelen op het andere eiland, terwijl de honderdste aap al bezig is…