Waar leg ik je neer? vraagt ze maar al mijn woorden zijn verdwenen in dit woordeloos bewegen naar niets door haar zwaarmoedige tederheid blijf ik nog stiller dan voorheen wil ik steeds zwijgen over iets tijdens emotionele momenten heb ik geen intieme respons Waar ben ik ? vraagt ze en ik blijf haar een antwoord schuldig mijn onwetendheid…

Ze hebben er over nagedacht dat ontbreken van de liefde ze ademt uit haar intieme stilte bij de flauwe bocht van de rivier dat niet kunnen dromen nooit meer kunnen voelen lijkt in haar denken geslopen haar geheugen faalt voorzichtig volkomen naakt en zonder woorden dit is de kans om opnieuw te beginnen nu de dag afscheid neemt van…

Dit is jouw realiteit zolang ik stil blijf staan in wat niet echt mag heten als meest plausibele tijd [maar verdwenen is mijn dagpijn] Nabijheid vervliegt uit gedachten jij zwijgt bij de stilstand in de goot blindelings volg je jouw teruggekeerde ongeduld is groot [noch komen hier je verwachtingen tot stand] Kennelijk aarzel jij mijn…

Het huwelijk blijft een zeer bedenkelijke vorm van seksueel samenzijn de kern is - volgens de denkers - respectloos en aanstootgevend maar het gebeurt nog elke dag. Zelfs de meest beschaafden onder vrouwen ook doen het met opgeheven hoofd uitgedost als feestelijke lekkernij leggen zij de gelofte af zo de onzedelijkheid wettig lijkt…

Alle breekbare bladzijden uit het boek der prille liefde leest hij voor in zijn gedachten het zijn eenvoudige feiten over bonte bloemen en het behang en het belang van aandacht geven hij vertelt het niet aan iedereen dat hij haar liefheeft met zijn stilte door een verlangen in de nacht hij legt zijn honger in de dakgoot bedekt de toekomst…

__I__ Elke keer als ze mij raakte in mijn hart op mijn andere wang veerde ik terug naar haar. Ik zei dit stopt nooit maar nu is het toch echt voorbij alleen haar hand gloeit nog na. __2__ Deuren sloten ramen licht dat meebewoog gelijk met het vertrek maar de schaduw bleef hangen aan haar haakjes in die verstilde hoek…

Met die typische toon en foute houding sprak ze me weer aan Ik kaatste het terug onverbiddelijk en wees naar haar Zij was uit contact om dezelfde reden waarom ik vertrok Hij mag zichzelf zijn binnen de grenzen van haar angst en pijn…

Tussen eindeloos brekende golven, in het kielzog van haar uitnodigend lijf, kiest de zwemmer - op gevaar van leven - op goed geluk af te duiken. Als wrakhout, van water doordrongen, laat hij zich naar haar bodem zinken. De zwemmer, een naamloze knoest, proeft enkel water: nat, met schurend zand. Over haar nooit verkende diepten drijft hij…

De kamers leeg, de muren kaal, de foto's weg, het hol geluid, de scheurtjes scherp, de mankementen bloot: de oude thuis wordt huis. Pijn en weemoed. Zoals bejaarden, man en vrouw, in hun naaktheid, zien wat de tijd aanricht met hun lijf, tot tranen toe bewogen door een golf van tederheid.…

Aan één tafel stil tussen jouw adem en mij bewaar ik mijn rust Ik lees de woorden die je niet uitspreekt, een rimpeling in de lucht, een zachte zucht. Jouw wereld stroomt ongefilterd bij mij binnen, terwijl ik zoek naar de grens van waar ik begin. We delen het brood en de stilte aan tafel, maar mijn zintuigen vangen elk klein detail:…

We zoeken elkaar binnen elkaars grenzen die ons insnoeren al willen we dat niet Maar in vrijheid zouden we elkaar verliezen, dus gaan we zwijgend verder, opgejaagd door het afbrokkelende land achter ons, hopend nog vooruit te kunnen waar geen pad meer is Men kijkt ons verwonderd na en ziet ons de takken wegslaan Inmiddels is er geen…

Ruim de helft van mijn leven Heeft zij mij zoveel liefde gegeven, Ik parallel aan mijn hartzeer, Er ruim ’n decennium nog op teer. Ik weet niet hoe lang nog te gaan, Op d’voorliggende levensbaan, Tot ik afscheid nemen moet, En d’ogen sluit voorgoed. Maar haar liefde in mijn hart, Blijf ik koesteren, Tot haar beeld gaat op zwart. Ik…

Zijn leven lang had hij het zwaar hij timmerde voor iedereen zo ging de tijd al schrijnend heen hij timmerde vooral voor haar die nu vergetend naast hem zat zij was al lang niet meer ter been haar Parkinson schudde van neen tegen de man die ze had liefgehad gesprekken stokten met de tijd en doodden zin en levenslust was dit de vrouw die…

Schreeuw niet tegen mij dat je verzuipt in drank die dank je aan jezelf; je mond loopt over, van jij...en wij? Wat jij bedoelde, voelde ik met onschuldige, blauwe ogen. Er is geen reden om te lachen, of het moet de wreedheid van jouw gedachten zijn. Wat is de waarheid waard, als jij het vergeten bent en bang bent voor jouw verleden?…

Ik zei per ongeluk had ik iemand gebeld op videostand een mooie vrouw ik verontschuldigde mij ze lachte me toe ik zei leuk u even te zien zij wenste mij een onvergetelijke dag. ‘t Was vlak voordat we weggingen naar ‘t strand met al haar herinneringen waar ik jou overlaadde en wij neerdaalden boven soep in een strandballentent.…

Ik kwam haar tegen, Gewoon op straat. Ze sprak me aan, En vroeg: Vind je me leuk? Ik zei verbaasd: Wie, ik, hoezo? Ik ken je niet. Ken jij mij wel? Hoe, wanneer? Ze zei toen spontaan: Ik vind jou leuk! Vind jij mij ook leuk? Het lijkt mij fijn Om je vriendin te zijn! Ik was stupéfait, Stamelde nerveus: Meen je dat heus?…

liever een huis bouwen zonder woorden als uit niks handelingen ontstaan als het begin zijn aanvang vindt als de drang is te weerstaan liever een lied schrijven zonder muziek zo uit niks melodieën vangen zo het begin haar raken kan zo vol van verlangen liever een vrouw liefhebben met een hart dan uit niks vervangen worden dan het begin…

Vrouw, wier liefde mij omringt als avondwind, die verre waait maar nabij blijft—een zucht in ’t riet, stil op mijn huid, als stilte voor de storm begint. Zou ’t argwaan wekken? Fluister wat de horizon verbiedt, laat ons geluidloos horen naar de zee, die zingt waar geen oog ooit reikt, waar golven ’t zand nog mint. Vrouw, geur…

Natuurlijk kook ik weer, al houden we dat graag -- altijd bespreekbaar.…

Ben jij nog wakker nu het leven begint met aanvaarden dat de stilte vreemde vragen kent? vraag je mij met de kalme adem van jouw vrijgeesterij diep in de nacht Ja! geef ik toe en ik ken de naaktheid van regen die op zoutbergen valt op het bed dat schijnt te slapen onderhevig aan verlangens onderweg naar een orgasme door het mierzoete stemgeluid…