Wat is toch een souvignier gris, madame vertel het ons in 's hemelsnaam groeit het in 't wild als knolrapenras is het in kassen gekweekt bolgewas ik zocht het met mijn diabolische oog dat op het oude vertrouwt, analoog in flora's van medici en florentijnen in graven der doden op de apennijnen de grot van lasceaux waar stieren en zwijnen…

Het is niet dat de erwt per definitie verlangt naar een lieftallige prinses om een gehele prinsessennacht op zijn ronde groene rug te liggen en er is ook geen sprake van een gezonde vergissing wanneer er toch een leuke meid komt logeren om over adel en zakelijkheid te dromen met een zuiver stemgeluid het is de erwt op zichzelf die…

Bloemen lezen doorgaans geen poëzie al helemaal niet in de verwilderde achtertuin van mijn grijze oudoom in den vreemde die groente verzorgt als zijn het zijn kinderen zijn hart achtergebleven in een naakt verleden in het verloren land van oude rabarber en koolrabi een spreekwoordelijk land waar hij niet meer kan leven zonder bloemkool…

Zij is geen smaakmaker geen aangenaam kruid op zijn gepeperde tong Toch proeft hij elke subtiliteit van de zoetheid die schuilgaat achter haar vuur tot de verbittering toeslaat als hij gericht wrijft Ze blijft dan nooit keurig op de rand van zijn bord ze dringt in alles door waar hij haar niet proeven wil en verandert eten in iets…

Haak aan nog voor het voorgerecht van slachtbloed schoon, geschaard het staartje als amuse op een bedje van gesmoorde biggeltraan Erna mals babyzacht gestroomstoot het kalfsstukje geen moederkoemelkmuiltje wel het stiertje stoer in kookbad voorbereid op de spies van hangopspijs Zijn we al toe aan de kalkoen daar ligt ze als filetlapje…

In de kop en de nek op de romp van de randstad heeft de westenwind vat op de groene door vaarten doorkliefde weiden die het vreetzame gras ziltig maken voor romige melk en volvette kazen de zuiverste zuivel en zongerijpt fruit meloen cantaloupe botanische sla avocado andijvie witloven en rasechte appels en pereboomvruchten…

Wacht nog even rustig totdat het gesticht zich openbaart sprak de stem van de gifkikker tegen de prinses uit het ontheemde land het is niet de onaangename herhaling van de gek die in de lettersoep zwemt en er is ook geen spontane spagaat van de woorden die op de zinnenspinsels klimmen en dan weer naar beneden glijden in de soep waar…

De kop van jut staat er voor elk wat wils tussen mas que nada en saudade op een steengril afstand van cantina In de ware jacob drinkt een bobo op haar, met zonnebril en zwarte pruik en vraagt dan, glaasje madeira my dear? bestelt een hap in cannibale royale zegt haar na het dessert hasta la vista same time tomorrow, in papa's loft…

Dichtend verkeer ik in een land met vele eetgelegenheden. Waar woorden volle borden worden om feilloos-lekker te bedienen. Alles voor een exquise smaak! Afgericht als een horige schik ik tafels rond een tekst. Bovenaan staat Etiquette, een heiligheid in de horeca. Dichtend overtreed ik strikt de regels. Essenties over hoe men smult: niet…

Zo en niet anders prijst de vreetzame middenstand zichzelf in 's lands hoofdstad aan het mokum van de jordaan en ver daarbuiten in welig tierende fantasieloze dominokeukens in lichtgrijze grachtloze fastfoodketenpanden wel heel iets anders dan dat eeuwig gezeur van drijfzand in modder dat zichzelf aan blijft staren een spaanse…

och, man zet een pannetje stoofpotvis of welk glibberige grut uit de zee dan ook voor mijn haaienbek neer en, ik zweer ik zuig elke ruggengraat stuk slobber de slijmerigste prut hups-a-flut in die donkere kelder van mij ik vreet en slik alles zeker als het een kwal is zo eentje waar je dood aan gaat als ‘ie niet eerst een maand in boterzweet…

Een bruine frikandel ligt in de muur. Verlangend slaak ik zachtjes een klein kreetje… Wat is hij heet, hij spettert nog een beetje, zo gloeiend heet, want recht uit de frituur. Tevredenheid ligt sterk in mijn natuur; die frikandel en ik, dat fraai soireetje neemt niemand mij meer af. Ik zucht: ‘O jeetje, kom hier, jij bruut stuk Nederlands…

Aphrodite tilt amechtig haar verstarde armen als een plechtig uitstrekken van pseudopodia Daarmee benaarstigend de tere kunst van de onaardse associatie apotheose Hoor, de heraut van Hydra zwelt op in holle bombast en de Sirenes snerpen hun frou-frou flardenformules Apophis spuwt uit deze retorische ruimterimpels gelauwerd door galactisch…

het was de natuur zelf die mij haar vruchten schonk als jongeling luisterde ik naar het gezang van de merels en dacht ik: als ik dat eens in poëzie kan omzetten het is mij echter nooit gelukt om een merel te worden…

Geen netwerken zijn er die het verschil kunnen maken. Armoedebegrippen in een businessmodel Berichten die in de mist verdwalen Om snel te vergeten Alsof het contraproductief eindigt In een Rein-schaalmodel Brabançonne en dochters Verdroogde wol-Ven-vacht Glasnost Ruiten ingeslagen Verdrukte veelkleurige garnalen Kok-ket in garnaal kroketten…

De nouvelle cuisine, het was een ware sensatie en geïndoctrineerd door een gewiekte presentatie, kreeg je eten als in een madurodam miniatuuur, waarvoor je grif betaalde, want extreem duur. Na een bezoek aan een driesterren restaurant, kreeg de honger toch algauw weer de overhand en trokken de gasten na de laatste crème lyonnaise naar de patatboer…

Ogenschijnlijk gezellig. Maar dan grijpt Efficiëntie je naar de keel: 'Denk je nu werk'lijk dat je met een of andere mondvoorraad van doen hebt? Stipt en verleidelijk staat hier onze logistieke Trots!' Strenggerangschikte producten achter onafzienbaar glas... Trots - tot daaraan toe, maar etaleren doe je niet met kilte. Enge netheid…

O liefhebbers van duurzaam choco-ijs De lentezon laat alwat leeft weer bloeien De bloeddruk stijgt en laat wat zweet rood gloeien Het licht verhitte lijf raakt van de wijs Derhalve waken wij over de smaak Der tropische surprises van cacao Van Mexico, Brasil tot Curaçao En stellen elk klein smetje aan de kaak Zolang men aan geen andere kwalen…

Blijmoedig laat het reine roggemeel fijne kruiden uit vele richtingen - wie weet waar geplukt?- in zich doordringen. Verpulverd koren, geurig blad en steel, krijgen alle met honing vloeiend hun deel. Eeuwen vol sterke geheimen omringen dit mengsel, kennen geen veranderingen: verlangde verwennerij voor ieders keel. Aan de IJssel gelegen,…

Een tobber is hij een bleekselderij tussen de blozende carnivoren een uitgedroogde pruim tussen de sappige koteletten angstig prikkend in het groen altijd verdacht op een slavink…