gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal
rssRSS




Categorieën:

(2)
actualiteit (20)
adel (2)
afscheid (90)
algemeen (45)
bedankt (2)
biologie (9)
dieren (124)
discriminatie (1)
drank (9)
economie (5)
eenzaamheid (131)
emoties (423)
erotiek (23)
ex-liefde (76)
familie (43)
feest (27)
film (5)
filosofie (122)
fotografie (12)
geboorte (14)
geld (3)
geweld (17)
haiku (14)
heelal (29)
hobby (10)
humor (99)
huwelijk (27)
idool (8)
individu (218)
jaargetijden (127)
kerstmis (25)
kinderen (109)
koningshuis (4)
kunst (40)
landschap (52)
lichaam (76)
liefde (349)
lightverse (61)
limerick (1)
literatuur (96)
maatschappij (122)
mannen (13)
media (1)
milieu (9)
misdaad (10)
moederdag (4)
moraal (19)
muziek (42)
mystiek (6)
natuur (224)
oorlog (70)
ouders (85)
overig (34)
overlijden (106)
partner (36)
pesten (3)
planten (12)
poesiealbum (2)
politiek (11)
psychologie (41)
rampen (6)
reizen (73)
religie (54)
schilderkunst (17)
school (20)
sinterklaas (2)
sms (2)
snelsonnet (17)
songtekst (4)
spijt (15)
sport (29)
taal (61)
tijd (147)
toneel (12)
vakantie (11)
valentijn (3)
verdriet (47)
verhuizen (4)
verjaardag (10)
verkeer (15)
voedsel (19)
vriendschap (37)
vrijheid (57)
vrouwen (30)
welzijn (29)
wereld (62)
werk (37)
wetenschap (16)
woede (12)
woonoord (112)
ziekte (27)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 2116):

geduldig landschap

ik spijker de luiken met roestige nagels
vast aan het uitzicht op de bonte kust
duinen woekeren tegen het vaste land aan
lamsoor en zeekraal staan schaars te bloeien
smalle paden verdelen de aandacht in duigen

spoelt de zee zich gulzig in de schorren
tussen donkere luchten, wakkere schapen in
wolvenvacht voelen de zoute wind, vleugels
van de velduil met ogen als was de zon erin
verdronken, dit land zuigt thans aan het leven

mijn uitzicht verdampt tussen laaghangende mist
er doemen gedaanten op uit pollen en veen
zij spreken de nacht toe uit oude gedichten,
werk van De Genestet, groots en potsierlijk met

krullen van liefde, tranen van goud en aardse
bemoeienissen over de dood en haar achterban, ja
dit is nieuwe proza, zo schrijft een geest op
een lei met vulpen, zo leest men uitgedoofde inkt

Schrijver: Henk Knibbeler, 12-09-2006


Er zijn twijfels over de authenticiteit van deze schrijver.



Geplaatst in de categorie: natuur

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 6701 keer bekeken

3/5 sterren met 66 stemmen.





Er zijn 5 reacties op deze inzending:

Naam:Colin Geluk
Datum:12-06-2008
Bericht:Ik vind het egt een minder mooi gedicht. Beetje te oppervlakkig. Maar verder een leuke poging



Naam:Rosalie
Datum:16-09-2006
Emailadres:hymantoatmsn.com
Bericht:Wel gedicht, geen gedicht, je wordt wat heen en weer geslingerd zeg! Maar ik sluit mij graag aan bij de voorgaande reacties verder mooi.



Naam:E.Reesink
Datum:15-09-2006
Emailadres:e.r.reesink.hazelhoffathotmail.com
Bericht:Werkelijk fraai werk, ik lees een tweede Kopland, onvervalst en leunend op de natuur.



Naam:Hollands Edelweiss!
Datum:15-09-2006
Bericht:Prachtig gedicht!



Naam:Gerard Cornielje
Datum:14-09-2006
Emailadres:gcornieljeattlp.ac
Bericht:Bijzonder mooi, mijn complimenten!




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring