gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal
rssRSS




Categorieën:

(2)
actualiteit (20)
adel (2)
afscheid (90)
algemeen (45)
bedankt (2)
biologie (9)
dieren (124)
discriminatie (1)
drank (9)
economie (5)
eenzaamheid (131)
emoties (423)
erotiek (23)
ex-liefde (76)
familie (43)
feest (27)
film (5)
filosofie (122)
fotografie (12)
geboorte (14)
geld (3)
geweld (17)
haiku (14)
heelal (29)
hobby (10)
humor (99)
huwelijk (27)
idool (8)
individu (218)
jaargetijden (127)
kerstmis (25)
kinderen (109)
koningshuis (4)
kunst (40)
landschap (52)
lichaam (76)
liefde (349)
lightverse (61)
limerick (1)
literatuur (96)
maatschappij (122)
mannen (13)
media (1)
milieu (9)
misdaad (10)
moederdag (4)
moraal (19)
muziek (42)
mystiek (6)
natuur (224)
oorlog (70)
ouders (85)
overig (34)
overlijden (106)
partner (36)
pesten (3)
planten (12)
poesiealbum (2)
politiek (11)
psychologie (41)
rampen (6)
reizen (73)
religie (54)
schilderkunst (17)
school (20)
sinterklaas (2)
sms (2)
snelsonnet (17)
songtekst (4)
spijt (15)
sport (29)
taal (61)
tijd (147)
toneel (12)
vakantie (11)
valentijn (3)
verdriet (47)
verhuizen (4)
verjaardag (10)
verkeer (15)
voedsel (19)
vriendschap (37)
vrijheid (57)
vrouwen (30)
welzijn (29)
wereld (62)
werk (37)
wetenschap (16)
woede (12)
woonoord (112)
ziekte (27)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 2288):

Bushalte Bagdad

Zo地 dag waarop hier
jonge spreeuwen leren vliegen.
Ze kwetteren en landen
met z地 zessen op een tak.
Het is half negen, in Irak
vertrekt een stadsbus
voor zijn dagelijkse rit.

Gewone mensen onderweg,
een bus vervuld van eigen
doodse stilte.
De stilte van de misdaad
in de nacht, of van een
wisse dood die op z地 kansen wacht.
Achterin Asraf en hij kijkt
naar buiten. De kraters in
de weg, hij kent ze allemaal,
twee keer per dag beleeft
hij hun verhaal.

Het lijkt alsof hij door het vuile
glas, ineens zijn broer ziet liggen.
Hij ziet zijn moeder, jong en mooi,
sindsdien ineens een oude vrouw,
een zombie die in stilte lijdt, vereenzaamd
en haar spraak voor altijd kwijt.
En hoe de toekomst tegenwoordig
slechts bestaat uit 's ochtends moeizaam
tot de avond verder leven.

De bus is laat, hij pakt zijn
boekentas om sneller uit te stappen.
Dat is het laatste wat hij weten zal
In Bagdad stijgt die dag opnieuw het dodental.

Illustratie: jongens bij bloedplas in Bagdad na bomaanslag (foto de Volkskrant)

schrijver

Schrijver: josephine banens
Inzender: wwdh, 12-02-2007


Geplaatst in de categorie: oorlog

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 19789 keer bekeken

3/5 sterren met 328 stemmen.







Er zijn 6 reacties op deze inzending:

Naam:Melanie
Datum:12-06-2010
Bericht:Dit is echt een heel speciaal gedicht. Ik moest een gedicht voordragen voor Nederlands, en dacht meteen aan deze. Toen ik het voordroeg in de klas moest mijn lerares huilen..



Naam:Farah
Datum:14-03-2008
Bericht:Hartverschurend, super goed geschreven.



Naam:ikku
Datum:20-04-2007
Bericht:cool



Naam:Anoniempje
Datum:16-04-2007
Bericht:Mooi gedicht. Echt hoe het is geschreven, de echte waarheid. Knap.



Naam:anoniem
Datum:04-04-2007
Bericht:Ik moet voor school gedichten zoeken, en deze heb ik er zeker bij gezet. Het raakte mij echt!



Naam:naamloos
Datum:11-03-2007
Bericht:Triestig, maar waarheid...




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring