tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 2785):

Roza en de maan

De maan is een jongen en toch lief
hij kijkt onder de wolken
maar ik slaap onder de lakens.

Hij zingt op een onmogelijk uur:
'Niets zijn de sterren, niets is de maan
sterren moeten slapen gaan
en wassen maar moet Jantje Maan.'

Hij mangelt met hoge stem:
'Kirk, je bent geen adonis die nog in
het centrum denkt te staan.
Spock, je roestig sterrenschip
vertrekt nergens om 25 uur
naar de maan van Mamakoora.'

Uilskuikens en konijnen
start de melkboerenhondehaarraket
stoof het varken met de langste snuit
want de maan is in de wolken, ligt
te slapen in mijn rozenbed.

---------------------------------------
uit: 'Dwangbuis van Houdini', 1998.

Schrijver: Peter Holvoet-Hanssen
Inzender: wdl, 06-02-2008

Biografie van deze schrijver

Geplaatst in de categorie: heelal

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 8575 keer bekeken

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

2/5 sterren met 24 stemmen.

Print   |   E-kaart   |  

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)