gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal
rssRSS




Categorieën:

(2)
actualiteit (20)
adel (2)
afscheid (90)
algemeen (45)
bedankt (2)
biologie (9)
dieren (124)
discriminatie (1)
drank (9)
economie (5)
eenzaamheid (131)
emoties (423)
erotiek (23)
ex-liefde (76)
familie (43)
feest (27)
film (5)
filosofie (122)
fotografie (12)
geboorte (14)
geld (3)
geweld (17)
haiku (14)
heelal (29)
hobby (10)
humor (99)
huwelijk (27)
idool (8)
individu (218)
jaargetijden (127)
kerstmis (25)
kinderen (109)
koningshuis (4)
kunst (40)
landschap (52)
lichaam (76)
liefde (349)
lightverse (61)
limerick (1)
literatuur (96)
maatschappij (122)
mannen (13)
media (1)
milieu (9)
misdaad (10)
moederdag (4)
moraal (19)
muziek (42)
mystiek (6)
natuur (224)
oorlog (70)
ouders (85)
overig (34)
overlijden (106)
partner (36)
pesten (3)
planten (12)
poesiealbum (2)
politiek (11)
psychologie (41)
rampen (6)
reizen (73)
religie (54)
schilderkunst (17)
school (20)
sinterklaas (2)
sms (2)
snelsonnet (17)
songtekst (4)
spijt (15)
sport (29)
taal (61)
tijd (147)
toneel (12)
vakantie (11)
valentijn (3)
verdriet (47)
verhuizen (4)
verjaardag (10)
verkeer (15)
voedsel (19)
vriendschap (37)
vrijheid (57)
vrouwen (30)
welzijn (29)
wereld (62)
werk (37)
wetenschap (16)
woede (12)
woonoord (112)
ziekte (27)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 59):

Andrew: Vergeten herinneringen

Nu leven we gewoon verder zonder elkaar

dat we het allemaal toch vergeten moeten zijn

hoe het was al die tijd, wij twee samen, met elkaar

de ware liefde, de frustratie, de wantrouw, de pijn.



Hoe je me ’t bloed onder m’n nagels haalde

en je binnenmonds nietzeggends onzin brabbelde

dat ik zo van je oppervlakkige kritiek baalde

en je alleen maar over ‘stappen’ en ‘parties’ babbelde.



Voor ons was er geen reden voor feesten want

alleen voor jou leefde ik terwijl ik stierf van binnen

en nog liever maakte ik mezelf van kant



Of zoals je me de laatste dag tegen de muur had gesmeten

me door elkaar schudde, was dat jouw manier van beminnen?

een troost: gelukkig ben ik alle herinneringen vergeten…

Schrijver: Kayleigh Vanderbilt, 17-05-2001

kayleigh_vanderbiltathotmail.com


Geplaatst in de categorie: liefde

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 4401 keer bekeken

2/5 sterren met 9 stemmen.





Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Barbara
Datum:18-09-2002
Emailadres:.at
Bericht:Bedoel je soms te zeggen dat liefde je blind maakt, dat je dingen doet waar je zelf (uiteindelijk) niet achterstaat, maar toch gedaan hebt: voor die ander.
Bedenk dan als eerste: ik moet eerst mijzelf gelukkig maken en dan kan ik pas een ander gelukkig maken.
Je hebt er dus van geleerd en laat t niet weer gebeuren.
Succes!




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring