tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 3349):

Oude tuin

Tussen de schuttingen berijpt
je rust, je magerte die pronkt met
een tweelingroos lachwekkend verfrommeld.

Over je border zijn alleen maar
winters gekomen, lijkt het. Schabbig*
lig je erbij. Een zootje stengels

rest je, dat niets draagt, niets dan die
ene margriet, in haar iele dans soms
kwansuis kussend je platte gras.

-----------------------
uit: 'Oude tuin', 1991.

* schabbig - armoedig, kaal, versleten.

Schrijver: Bert Voeten
Inzender: sb, 08-08-2009

Biografie van deze schrijver

Geplaatst in de categorie: afscheid

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 61084 keer bekeken

Beoordeling: 5.77	4 5 6 7 8 9 10	Aantal stemmen: 1057
(Klik op een cijfer om je stem uit te brengen)

Print     E-kaart    







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:	anne kaastra
Datum:	14-01-2010
Emailadres:	hvjhotmail.com
Bericht:	Als ik dit gedicht lees, denk ik aan mijn overleden oma. Ik vind het zo mooi en iedere keer als ik het lees, krijg ik tranen in mijn ogen. complimenten voor dit prachtige gedicht.

Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)