gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal
rssRSS




Categorieën:

(2)
actualiteit (20)
adel (2)
afscheid (90)
algemeen (45)
bedankt (2)
biologie (9)
dieren (124)
discriminatie (1)
drank (9)
economie (5)
eenzaamheid (131)
emoties (423)
erotiek (23)
ex-liefde (76)
familie (43)
feest (27)
film (5)
filosofie (122)
fotografie (12)
geboorte (14)
geld (3)
geweld (17)
haiku (14)
heelal (29)
hobby (10)
humor (99)
huwelijk (27)
idool (8)
individu (218)
jaargetijden (127)
kerstmis (25)
kinderen (109)
koningshuis (4)
kunst (40)
landschap (52)
lichaam (76)
liefde (349)
lightverse (61)
limerick (1)
literatuur (96)
maatschappij (122)
mannen (13)
media (1)
milieu (9)
misdaad (10)
moederdag (4)
moraal (19)
muziek (42)
mystiek (6)
natuur (224)
oorlog (70)
ouders (85)
overig (34)
overlijden (106)
partner (36)
pesten (3)
planten (12)
poesiealbum (2)
politiek (11)
psychologie (41)
rampen (6)
reizen (73)
religie (54)
schilderkunst (17)
school (20)
sinterklaas (2)
sms (2)
snelsonnet (17)
songtekst (4)
spijt (15)
sport (29)
taal (61)
tijd (147)
toneel (12)
vakantie (11)
valentijn (3)
verdriet (47)
verhuizen (4)
verjaardag (10)
verkeer (15)
voedsel (19)
vriendschap (37)
vrijheid (57)
vrouwen (30)
welzijn (29)
wereld (62)
werk (37)
wetenschap (16)
woede (12)
woonoord (112)
ziekte (27)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 293):

de egel

Een egel uit de stad Den Bosch
die droeg haar stekels altijd los
ze wapperden naar alle kant
dus eigenlijk niets aan de hand

ze woonde in een villawijk
de tuin dat was haar koninkrijk
door de bewoners rijk gezegend
werd zij koninklijk bejegend

‘Mevrouw’ die zag zij heel erg vaak
daarmee was iets niet in de haak
haar stekels krulden heel erg mooi
en lagen keurig in de plooi

dat wil ik ook zo dacht de egel
het hoort hier zo het is de regel
ook al ben ik het niet zo gewend
ik wil subiet een permanent

haar stekels werden afgerond
en sleepten zwaar over de grond
het was niet handig maar wel mooi
haar stekels eind’lijk in de plooi

de buurhond vond het interessant
en bleef niet langer in z’n mand
deskundig werd zij stuk gereten
en daarna smaak’lijk opgegeten

een andere egel uit Den Bosch
die draagt haar stekels nog steeds los
ze wapperen naar alle kant
dáármee is dus niets aan de hand

Schrijver: ans wijnstroot, 23-12-2001

acl.wijnstrootat12move.nl


Geplaatst in de categorie: lightverse

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 5655 keer bekeken

2/5 sterren met 41 stemmen.





Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring