gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal
rssRSS




Categorieën:

(2)
actualiteit (20)
adel (2)
afscheid (90)
algemeen (45)
bedankt (2)
biologie (9)
dieren (124)
discriminatie (1)
drank (9)
economie (5)
eenzaamheid (131)
emoties (423)
erotiek (23)
ex-liefde (76)
familie (43)
feest (27)
film (5)
filosofie (122)
fotografie (12)
geboorte (14)
geld (3)
geweld (17)
haiku (14)
heelal (29)
hobby (10)
humor (99)
huwelijk (27)
idool (8)
individu (218)
jaargetijden (127)
kerstmis (25)
kinderen (109)
koningshuis (4)
kunst (40)
landschap (52)
lichaam (76)
liefde (349)
lightverse (61)
limerick (1)
literatuur (96)
maatschappij (122)
mannen (13)
media (1)
milieu (9)
misdaad (10)
moederdag (4)
moraal (19)
muziek (42)
mystiek (6)
natuur (224)
oorlog (70)
ouders (85)
overig (34)
overlijden (106)
partner (36)
pesten (3)
planten (12)
poesiealbum (2)
politiek (11)
psychologie (41)
rampen (6)
reizen (73)
religie (54)
schilderkunst (17)
school (20)
sinterklaas (2)
sms (2)
snelsonnet (17)
songtekst (4)
spijt (15)
sport (29)
taal (61)
tijd (147)
toneel (12)
vakantie (11)
valentijn (3)
verdriet (47)
verhuizen (4)
verjaardag (10)
verkeer (15)
voedsel (19)
vriendschap (37)
vrijheid (57)
vrouwen (30)
welzijn (29)
wereld (62)
werk (37)
wetenschap (16)
woede (12)
woonoord (112)
ziekte (27)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 5257):

Het oude jachtslot

Ja, nu geloof ik toch dat er een ander leven
bestond vòòr dit welk ik nu leven moet -
't was in een oud kasteel met donkre dreven,
één oogenblik toen joeg het door mijn bloed:

Hier heb ik eens geleefd, eeuwen geleden
daar hangt nog 't oude harnas aan den muur,
een hoog portret scheef langs den wand gegleden
en in den breeden haard 't gedoofde vuur.

Nu is het koud, de herfst kleurt in de lanen
de blaren rood en paars, een gure wind
waait eenzaam en verlaten door de kruinen
der oude boomen waar het treurig zingt.

Mar toch, 't is of ik aan het begin der lanen
opeens het rumoer der wilde jachtstoet hoor,
trompetgeschal, bazuinen en een gaan en
keeren van honden, op het warme spoor

nog hongrig en belust, dan zie ik komen
den stoet van edelen, op een wit paard
mijzelf en mijn twee jonge zonen
en den vicomte d'Atours met grijzen baard.

Dan wordt het avond, in kristallen glazen
fonkelt de wijn, de zanger aan het eind
der tafel zingt van roem en helden en het dwaze
lied van de liefde, dat verheugt en schrijnt.

Daar gaan eensklaps de wijde deuren open,
onder den fakkel dien een krijgsknecht tilt
staat zij, jong, slank, en bij het loopen
wiegen haar leden; in de verbaasde stilt'

hef ik het glas en zie haar zachte oogen
haar mond die lacht, geheel het vreemd festijn
dier dagen: het oude jachtslot met de hooge
tinnen, de fakkels en het vuur, de vrouwen en den wijn.

Weer waait de wind en ik sta hier verlaten,
mijn hand heft een gevonden late roos...
Waarom, o noodlot, ben ik neergelaten
in zulk een andren tijd dan dien ik koos?

schrijver

Schrijver: Louis de Bourbon
Inzender: Jaro Mani, 29-02-2016



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: tijd

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 684 keer bekeken

4/5 sterren met 1 stemmen.







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Louis Klaassen
Datum:04-03-2016
Bericht:Droevig en mooi.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring