gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal
rssRSS




Categorieën:

(2)
actualiteit (20)
adel (2)
afscheid (90)
algemeen (45)
bedankt (2)
biologie (9)
dieren (124)
discriminatie (1)
drank (9)
economie (5)
eenzaamheid (131)
emoties (423)
erotiek (23)
ex-liefde (76)
familie (43)
feest (27)
film (5)
filosofie (122)
fotografie (12)
geboorte (14)
geld (3)
geweld (17)
haiku (14)
heelal (29)
hobby (10)
humor (99)
huwelijk (27)
idool (8)
individu (218)
jaargetijden (127)
kerstmis (25)
kinderen (109)
koningshuis (4)
kunst (40)
landschap (52)
lichaam (76)
liefde (349)
lightverse (61)
limerick (1)
literatuur (96)
maatschappij (122)
mannen (13)
media (1)
milieu (9)
misdaad (10)
moederdag (4)
moraal (19)
muziek (42)
mystiek (6)
natuur (224)
oorlog (70)
ouders (85)
overig (34)
overlijden (106)
partner (36)
pesten (3)
planten (12)
poesiealbum (2)
politiek (11)
psychologie (41)
rampen (6)
reizen (73)
religie (54)
schilderkunst (17)
school (20)
sinterklaas (2)
sms (2)
snelsonnet (17)
songtekst (4)
spijt (15)
sport (29)
taal (61)
tijd (147)
toneel (12)
vakantie (11)
valentijn (3)
verdriet (47)
verhuizen (4)
verjaardag (10)
verkeer (15)
voedsel (19)
vriendschap (37)
vrijheid (57)
vrouwen (30)
welzijn (29)
wereld (62)
werk (37)
wetenschap (16)
woede (12)
woonoord (112)
ziekte (27)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 652):

EEN VROUW BEMINNEN

Een vrouw beminnen is de dood ontkomen,
weggerukt worden uit dit aards bestaan,
als bliksems in elkanders zielen slaan,
tezamen liggen, luisteren en dromen,
meewiegen met de nachtelijke bomen,
elkander kussen en elkander slaan,
elkaar een oogwenk naar het leven staan,
ondergaan en verwonderd bovenkomen.

'Slaap je al?' vraag ik, maar zij antwoordt niet;
woordeloos liggen we aan elkaar te denken:
twee zielen tot de rand toe vol verdriet.

Ver weg de wereld, die ons niet kan krenken,
vlakbij de sterren, die betoovrend wenken.
't Is of ik dood ben en haar achterliet.

-------------------------------
uit de bundel 'Ex Tenebris'.


... Ex Tenebris = uit de duisternis ...

schrijver

Schrijver: Ed Hoornik
Inzender: MdR, 26-03-2003


Geplaatst in de categorie: liefde

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 57798 keer bekeken

2/5 sterren met 321 stemmen.







Er zijn 5 reacties op deze inzending:

Naam:Alba Martijn
Datum:22-11-2012
Bericht:Ik vind het een prachtig gedicht. De mooiste en de eenzaamste momenten worden treffend verwoord. Je voelt de intense emotie in de woorden van de dichter.



Naam:Nizza
Datum:04-12-2003
Emailadres:wickedlientjeathotmail.com
Bericht:Dit is een erg liefdevol gedicht. Het komt zeer dicht in de buurt van mijn beleving van de liefde.



Naam:Melissa
Datum:07-04-2003
Emailadres:darklovelywitchathotmail.com
Bericht:Ik vind het een zeer slecht geschreven gedicht
het tast het vrouw zijn aan.



Naam:jasmien
Datum:02-04-2003
Emailadres:jasmien_amiratmsn.com
Bericht: ik vind het een hele mooi gedicht.
ik kreeg er kippenvel van.
ik ben jong maar ik weet dat het een heel mooi gedicht is.



Naam:Denise van der Ven
Datum:27-03-2003
Emailadres:
Bericht:ik vind het een mooi gedicht
en ik zou de gedichtenbundel wel willen kopen.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring