tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 811):

O, al de balzalen

O, al de balzalen van mijn jeugd
zijn nu bestoft en verlaten.
De vrienden die er bleven zijn mij vreemd,
maken geluid door de barst in hun gelaten.

Onder de slingers en het licht van weleer
zetten zij de polka verder van de dromen,
de quick-step van het verjaarde zeer
cirkels dansend om nooit aan te komen.

Dancings waarin spreken spasme wordt
vriendschap sjacheren met moederkoren
en waar mijn hart toen is verdord
want de zachtheid ging erin verloren

aan mijn dorst naar geilheid en glamour.
Ik ben vrucht en kan slechts vallen;
gij roept mij toe: ‘l’amour, toujours l’amour’
maar ik zie u: likkebaarden, lallen.

Schrijver: Jotie T Hooft
Inzender: J.S., 10-05-2003

Biografie van deze schrijver

Geplaatst in de categorie: spijt

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 32779 keer bekeken

Beoordeling: 6.85	4 5 6 7 8 9 10	Aantal stemmen: 162
(Klik op een cijfer om je stem uit te brengen)

Print   |   E-kaart   |  

| Delen

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:	ilse
Datum:	16-03-2007
Bericht:	Heel mooi gedicht, je voelt het gevoel er gewoon in. Daarom wilde ik dit gedicht gaan gebruiken in een gedichtenbundel die ik voor school moet maken met allerlei gedichten geschreven door mensen. Natuurlijk met Uw toestemming!

Naam:	B@rY
Datum:	25-05-2004
Emailadres:	barrymbarkhotmail.com
Bericht:	Het is een gedicht vol herkenning! Mooi, prachtig omschreven!!

Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)