gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal
rssRSS




Categorieën:

(2)
actualiteit (20)
adel (2)
afscheid (90)
algemeen (45)
bedankt (2)
biologie (9)
dieren (124)
discriminatie (1)
drank (9)
economie (5)
eenzaamheid (131)
emoties (423)
erotiek (23)
ex-liefde (76)
familie (43)
feest (27)
film (5)
filosofie (122)
fotografie (12)
geboorte (14)
geld (3)
geweld (17)
haiku (14)
heelal (29)
hobby (10)
humor (99)
huwelijk (27)
idool (8)
individu (218)
jaargetijden (127)
kerstmis (25)
kinderen (109)
koningshuis (4)
kunst (40)
landschap (52)
lichaam (76)
liefde (349)
lightverse (61)
limerick (1)
literatuur (96)
maatschappij (122)
mannen (13)
media (1)
milieu (9)
misdaad (10)
moederdag (4)
moraal (19)
muziek (42)
mystiek (6)
natuur (224)
oorlog (70)
ouders (85)
overig (34)
overlijden (106)
partner (36)
pesten (3)
planten (12)
poesiealbum (2)
politiek (11)
psychologie (41)
rampen (6)
reizen (73)
religie (54)
schilderkunst (17)
school (20)
sinterklaas (2)
sms (2)
snelsonnet (17)
songtekst (4)
spijt (15)
sport (29)
taal (61)
tijd (147)
toneel (12)
vakantie (11)
valentijn (3)
verdriet (47)
verhuizen (4)
verjaardag (10)
verkeer (15)
voedsel (19)
vriendschap (37)
vrijheid (57)
vrouwen (30)
welzijn (29)
wereld (62)
werk (37)
wetenschap (16)
woede (12)
woonoord (112)
ziekte (27)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 780):

nihil semper floret (niets bloeit eeuwig)

geraniums verbleken
als hij er lang naar kijkt
potten verdroogde aarde
dat van de randen wijkt
zij had ze nog gekocht
en water willen geven
maar was daarmee gestopt
zoals zij deed met leven

haar bril nog op het kastje
haar breiwerk op haar stoel
patroon zat enkel in haar hoofd
het geeft een vreemd gevoel
dat hij die trui nooit dragen zal
dat doet hem geen verdriet
want alles wat ze voor hem breide
paste hem steeds niet

haar jas nog op het haakje
haar schoenen naast het bed
en net nog heeft hij voor haar
de radio aangezet
dat zij niet meezingt mist hij niet
haar stem sloeg nogal over
zij was de woorden altijd kwijt
maar ach hij werd steeds dover

geraniums verbleken
zoals zijn leven doet
hij streelt haar kussen op het bed
als allerlaatste groet
haar foto draagt hij op zijn hart
zodat zij het hoort kloppen
en zij ook weet wanneer voor hem
het tijd is om te stoppen

Schrijver: Jeroen Swaan, 09-07-2003

hyronimusbirdathotmail.com



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: partner

Deze inzending is 11465 keer bekeken

2/5 sterren met 46 stemmen.





Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:lisette
Datum:09-04-2006
Bericht:Ik krijg er gewoon kippenvel van. Super mooi!



Naam:Gwenny
Datum:23-10-2005
Bericht:Echt een prachtig gedicht! Werd er stil van. Doe zo voort is echt magnifiek.



Naam:Nathalie
Datum:26-09-2003
Emailadres:nathalie_snakeathotmail.com
Bericht:Gewoonweg prachtig!!! Was er eventjes stil van. Het lijkt zo ver weg maar wetend dat het iedereen staat te wachten. Heel mooi geschreven.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring