gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal
rssRSS




Categorieën:

(2)
actualiteit (20)
adel (2)
afscheid (90)
algemeen (45)
bedankt (2)
biologie (9)
dieren (124)
discriminatie (1)
drank (9)
economie (5)
eenzaamheid (131)
emoties (423)
erotiek (23)
ex-liefde (76)
familie (43)
feest (27)
film (5)
filosofie (122)
fotografie (12)
geboorte (14)
geld (3)
geweld (17)
haiku (14)
heelal (29)
hobby (10)
humor (99)
huwelijk (27)
idool (8)
individu (218)
jaargetijden (127)
kerstmis (25)
kinderen (109)
koningshuis (4)
kunst (40)
landschap (52)
lichaam (76)
liefde (349)
lightverse (61)
limerick (1)
literatuur (96)
maatschappij (122)
mannen (13)
media (1)
milieu (9)
misdaad (10)
moederdag (4)
moraal (19)
muziek (42)
mystiek (6)
natuur (224)
oorlog (70)
ouders (85)
overig (34)
overlijden (106)
partner (36)
pesten (3)
planten (12)
poesiealbum (2)
politiek (11)
psychologie (41)
rampen (6)
reizen (73)
religie (54)
schilderkunst (17)
school (20)
sinterklaas (2)
sms (2)
snelsonnet (17)
songtekst (4)
spijt (15)
sport (29)
taal (61)
tijd (147)
toneel (12)
vakantie (11)
valentijn (3)
verdriet (47)
verhuizen (4)
verjaardag (10)
verkeer (15)
voedsel (19)
vriendschap (37)
vrijheid (57)
vrouwen (30)
welzijn (29)
wereld (62)
werk (37)
wetenschap (16)
woede (12)
woonoord (112)
ziekte (27)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 184):

Rotterdam

Met menig stad heb ik je vergeleken,
ik raak nooit op je uitgekeken.
Dit kostte mij een menig duit,
steeds viel het in jouw voordeel uit.
Je schoonheid waar sommigen van balen,
vind ik juist je kracht uitstralen.
Buitenstaanders laten het niet merken,
maar zien hoe hard de mensen in jou werken.
Allemaal hebben ze eelt op hun klauwen,
en een overhemd met opgestroopte mouwen.
De oorlog doorboorde heel jouw hart,
de stad was gedompeld in veel smart.
Rotterdammers lieten dit niet merken,
gingen na de oorlog weer keihard werken.
Er werd niet erg lang gerouwd,
hun stad moest immers opgebouwd.
Onze haven dat weet iedereen,
is nu werelds nummer een.
Al hadden ze geen cent te makken,
zij zaten niet neer bij de pakken.
Al kunnen ze vaak niet hun grenzen,
jouw bewoners blijven bijzondere mensen.

Schrijver: Kees Commijs, 06-09-2001

hw.hermsenatquicknet .nl


Geplaatst in de categorie: wereld

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 8942 keer bekeken

2/5 sterren met 66 stemmen.





Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Erik van Os
Datum:06-09-2001
Emailadres:Johannahoeveatplanet.nl
Bericht:Leuk, vooral bij Sinterklaas.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring