tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 1747):

Oneindigheid

Als tijd en ruimte worden afgemeten,
in maten van oneindigheid.
Wat is de maat van mijn verlangen,
gemeten in verdriet?

Als tijd begin noch einde kent,
en ook geen voor- of achteruit.
Wat is de tijdsduur van mijn leven,
brandend, als een kaars?

Als passie óók geen grenzen kent,
en liefde alles overwint.
Wat is de grens dan van mijn hart,
gemeten in jouw armen?

Schrijver: Jacques Sterk, 10-07-2005


Geplaatst in de categorie: liefde

Zoek naar vergelijkbare inzendingen



Terug naar zoekresultaten

Deze inzending is 23293 keer bekeken

Beoordeling: 8.86	4 5 6 7 8 9 10	Aantal stemmen: 50
(Klik op een cijfer om je stem uit te brengen)

Print   |   E-kaart   |  

| Delen

Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:	chantal
Datum:	15-12-2007
Bericht:	Ik vind de manier waarop je schrijft echt waanzinnig knap. Al de gedichten die ik van je gelezen hebt zijn echt super!

Naam:	danny
Datum:	28-07-2007
Bericht:	Echt een supermooi gedicht. Ik ga zeker meer van jou lezen. Proficiat.

Naam:	hebus
Datum:	10-07-2005
Emailadres:	herman.buysgmail.com
Bericht:	een sterk dichtje, jacques, en verder, met één lutteltje verschil, mag je tekenen met Perk.

Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)