gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal
rssRSS




Categorieën:

(2)
actualiteit (20)
adel (2)
afscheid (90)
algemeen (45)
bedankt (2)
biologie (9)
dieren (124)
discriminatie (1)
drank (9)
economie (5)
eenzaamheid (131)
emoties (423)
erotiek (23)
ex-liefde (76)
familie (43)
feest (27)
film (5)
filosofie (122)
fotografie (12)
geboorte (14)
geld (3)
geweld (17)
haiku (14)
heelal (29)
hobby (10)
humor (99)
huwelijk (27)
idool (8)
individu (218)
jaargetijden (127)
kerstmis (25)
kinderen (109)
koningshuis (4)
kunst (40)
landschap (52)
lichaam (76)
liefde (349)
lightverse (61)
limerick (1)
literatuur (96)
maatschappij (122)
mannen (13)
media (1)
milieu (9)
misdaad (10)
moederdag (4)
moraal (19)
muziek (42)
mystiek (6)
natuur (224)
oorlog (70)
ouders (85)
overig (34)
overlijden (106)
partner (36)
pesten (3)
planten (12)
poesiealbum (2)
politiek (11)
psychologie (41)
rampen (6)
reizen (73)
religie (54)
schilderkunst (17)
school (20)
sinterklaas (2)
sms (2)
snelsonnet (17)
songtekst (4)
spijt (15)
sport (29)
taal (61)
tijd (147)
toneel (12)
vakantie (11)
valentijn (3)
verdriet (47)
verhuizen (4)
verjaardag (10)
verkeer (15)
voedsel (19)
vriendschap (37)
vrijheid (57)
vrouwen (30)
welzijn (29)
wereld (62)
werk (37)
wetenschap (16)
woede (12)
woonoord (112)
ziekte (27)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 1774):

Wie?

Wie maakte buurman's duiven dood?
De lucht trilt na bij deze vraag.
Ik weet van niets,
hoewel ik graag
de dieren naar de hel verwenste.

Het schijnt dat er een ziekte was,
misschien een virus in het voer...
De man zit bij zijn prijzenkast
en mijmert bij de klok en ringen:
de dood ligt altijd op de loer.

Soms sloft hij naar het lege hok,
het lopen gaat voortdurend slechter,
hij noemt de namen,
onderwijl,
bepeinzend hoe ze binnenkwamen.

Bij volle maan is het sindsdien,
dat hij de slaap niet meer kan vatten.
Steeds hoort hij fladderend geruis,
de dag daarna liggen er dan
blauwgrijze veren rond zijn huis.

schrijver

Schrijver: josephine banens
Inzender: mk, 28-11-2005


Geplaatst in de categorie: hobby

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 33810 keer bekeken

3/5 sterren met 397 stemmen.







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Fred
Datum:29-11-2005
Bericht:Dit is dus een GEDICHT, een vogelvlucht in afkeer van de gevederde vriendjes van Bert. Ernie schijnt dus volgelingen te hebben. Het vrije, gevleugelde woord is een peinzende man ontnomen, kan slechts nog donskussend dromen.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring