Hartenkreten over kinderen

Laatst toegevoegde hartenkreet (nr. 902):

Na het gras

Langs open wegen
liep het kind
langs open
stranden
door de wind

langs open huizen
licht en vrij
de wereld leek
oneindig blij

het dacht dat
elke weg doorging
dat elke deur
naar morgen ging

dat achter elke
verre bocht nieuw
licht haar zocht

maar soms vroeg het
zich stilletjes af
waar gaat de weg
naartoe
na het gras

en waar blijft
toch de horizon
als je er eenmaal
bent geweest?

het zag
hoe open
deuren sloten

hoe stranden
oplosten
in de tijd

diep vanbinnen
voelde het,
waar moet ik heen
als alles stopt

als zelfs het
mooiste eindigen
moet en iemand
ooit mijn
boek weer sluit?