categorie: psychologie

< vorige | alles | volgende >

Laatst toegevoegde hartenkreet (nr. 364):

Vuurdoop

het ijs smolt niet
voor het vuur van mijn verdriet
dus voetje voor voetje,
breekbaar als glas
laat ik achter mij,
wat vroeger was
mijn verdriet en pijn
slechts een vage rimpeling
in het troebele water van de zee
waarin ik vroeger zwom
maar niet verdronk...

mijn oude ik kijkt naar mij
aan de andere kant van de spiegel
ik ben vrij... maar de pijn van het afscheid
vormt zoute tranen op mijn huid
de wind neemt ze mee
en blaast dit oeroude verhaal
de wereld uit

ik steel nog een paar tranen
als zeldzame schelpen
herinnering aan hoe het was
oud verdriet is vaak zo vertrouwd
als een goede vriend
en ik ben nog maar net
opnieuw begonnen
dus heel voorzichtig
-ik zorg dat ik mij niet brand-
schrijf ik de letters van mijn naam
als nieuw...
in het zand

Schrijver: Astrid Voerman, 11-03-2010

astridvoermanhotmail.com

Deze inzending is 69 keer bekeken

Beoordeling: 9.00	4 5 6 7 8 9 10	Aantal stemmen: 10
(Klik op een cijfer om je stem uit te brengen)

Print     E-kaart    







Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:	Maria
Datum:	11-03-2010
Bericht:	Drukt heel mooi uit wat verdriet met je doet. Een prachtig gedicht!

Naam:	4u2
Datum:	11-03-2010
Bericht:	Mooie warme woorden !

Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)