gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (968)
adel (20)
afscheid (1348)
algemeen (1105)
bedankt (197)
biologie (35)
dieren (579)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1375)
emoties (3923)
erotiek (522)
ex-liefde (1206)
familie (342)
feest (123)
film (28)
filosofie (921)
fotografie (29)
geboorte (250)
geld (53)
geweld (163)
haiku (1020)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1109)
huwelijk (177)
idool (61)
individu (691)
internet (73)
jaargetijden (641)
kerstmis (295)
kinderen (706)
koningshuis (38)
kunst (133)
landschap (130)
lichaam (257)
liefde (8007)
lightverse (439)
limerick (1105)
literatuur (150)
maatschappij (563)
mannen (124)
media (27)
milieu (64)
misdaad (102)
moederdag (64)
moraal (302)
muziek (224)
mystiek (149)
natuur (1210)
oorlog (301)
ouders (285)
overig (873)
overlijden (1205)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (267)
psychologie (734)
rampen (75)
reizen (138)
religie (914)
schilderkunst (45)
school (80)
sinterklaas (75)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (241)
sterkte (73)
taal (275)
tijd (742)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (119)
verdriet (2013)
verhuizen (43)
verjaardag (92)
verkeer (71)
voedsel (91)
vriendschap (833)
vrijheid (543)
vrouwen (208)
welzijn (319)
wereld (287)
werk (136)
wetenschap (56)
woede (202)
woonoord (122)
ziekte (619)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 16615):

Lieve meid,

Ik was op vakantie,
Hoorde het schokkende nieuws daar.
Te laat om jou nog te spreken,
Wat viel mij dat zwaar.

Je was nog veel te jong,
Het kwam zo onverwacht.
Je leven werd afgenomen,
Nu rust je zacht.

Maar je had nog zo veel dingen te doen,
Dat alles met een lach.
En je liefde voor je naaste
Gaf je hun elke dag.

Nu zal ik nooit meer je lieve lach zien,
Nooit meer samen praten, alles niet meer.
Kon ik je nog maar even zien,
Al was het maar één keer.

Nog één keer samen in de pauze,
Of lopen op straat.
Nog even samen lachen..
..daarvoor is het nu te laat.

Ik kan nu alleen nog maar huilen,
Huilen van verdriet.
Elke dag, steeds weer,
Maar al die tranen helpen niet.

Ik heb veel mooie herinneringen aan jou,
Die verzachten mijn smart.
Voorgoed ben je uit ons midden,
Maar voor altijd in mijn hart!

schrijver

Schrijver: Denise Roelands, 08-02-2006

niesje_roelandsathotmail.com


Geplaatst in de categorie: overlijden

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 4241 keer bekeken

3/5 sterren met 35 stemmen.







Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Titia lodewegen
Datum:10-02-2006
Emailadres:lodenwegenathetnet.nl
Bericht:Mooi dat je gedicht zo vaak bekeken is, dat je dat een beetje mag sterken. Bedankt.



Naam:neintje
Datum:09-02-2006
Bericht:Dit is echt een heel mooi gedicht! Heel goed geschreven!! ik weet niet of het echt is, maar het lijkt wel zo! Het is zeer realistisch!! Ik hoop dat je verdriet mag zakken, zeer onrealistisch waarschijnlijk voor jou, maar toch sterkte ermee!!!!




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring