gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (956)
adel (20)
afscheid (1340)
algemeen (1102)
bedankt (194)
biologie (35)
dieren (578)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1371)
emoties (3913)
erotiek (522)
ex-liefde (1205)
familie (341)
feest (121)
film (28)
filosofie (920)
fotografie (29)
geboorte (249)
geld (52)
geweld (162)
haiku (1013)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1105)
huwelijk (176)
idool (61)
individu (687)
internet (73)
jaargetijden (634)
kerstmis (295)
kinderen (705)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (129)
lichaam (257)
liefde (7986)
lightverse (438)
limerick (1105)
literatuur (150)
maatschappij (555)
mannen (123)
media (27)
milieu (63)
misdaad (100)
moederdag (64)
moraal (301)
muziek (222)
mystiek (145)
natuur (1202)
oorlog (298)
ouders (285)
overig (871)
overlijden (1200)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (263)
psychologie (723)
rampen (74)
reizen (137)
religie (883)
schilderkunst (43)
school (79)
sinterklaas (75)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (235)
sterkte (73)
taal (274)
tijd (740)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (133)
valentijn (119)
verdriet (2008)
verhuizen (43)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (89)
vriendschap (831)
vrijheid (541)
vrouwen (208)
welzijn (317)
wereld (286)
werk (136)
wetenschap (55)
woede (202)
woonoord (122)
ziekte (618)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 16818):

Leven

Soms vraag ik mij af,
wat heb ik misdaan in een vorig leven?
Want zeg nou zelf, het is toch maf,
geen ongeluk is mij bespaard gebleven.

Nu overdrijf ik misschien een beetje,
ik heb nog nooit iets gebroken.
Toch lijkt mijn leven een weetje,
dat door menig mens is besproken.

Voor mijn 20e al ziek,
ik mag blij zijn dat ik nog leef.
Ik diende kanker van repliek,
al was mijn geheugen nadien een zeef.

Goed en wel hersteld,
leek er geen vuiltje aan de lucht.
Tot die ene nacht werd gebeld,
na wat bleek mijn moeders laatste zucht.

Niets leek meer van belang,
alles wazig, mijn geest verward.
Een laatste zoen op haar koude wang,
de werkelijkheid was te hard.

Nog geen jaar later het bericht,
mijn grote liefde was niet meer.
Littekens tekenden haar gezicht,
ze viel ten prooi aan het verkeer.

In de jaren die zouden komen,
bleek het lot nog niet gunstig gezind.
Meer dierbaren werden ontnomen,
zij waren mij erg lief en bemind.

Na jaren in goede gezondheid bleek,
mijn juichen kwam te vroeg.
Pijnklachten in de schouderstreek
de tumorcellen vonden het nog niet genoeg.

Hoewel goedaardig van aard,
om te horen was dat was fijn.
Ging ik de molen in met volle vaart,
maar er bleek geen remedie tegen de pijn.

En toen was daar zij,
bruine ogen en blonde haren.
Mijn God wat was ik blij,
maar ook dit mocht ik niet ervaren.

Zij had haar hart aan een ander verpand,
in een klap verpletterde ze mijn waan.
Zo te zien gaat al het verdriet hand in hand,
mijn God wat heb ik toch misdaan?

Schrijver: Sebi, 27-02-2006


Geplaatst in de categorie: verdriet

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1204 keer bekeken

4/5 sterren met 14 stemmen.





Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:regien walters
Datum:04-03-2006
Bericht:Heel mooi en heel herkenbaar, alsof de ellende met je leven meeloopt, en er is maar een remedie: leven!




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring