gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (952)
adel (20)
afscheid (1338)
algemeen (1102)
bedankt (193)
biologie (35)
dieren (566)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1369)
emoties (3907)
erotiek (522)
ex-liefde (1205)
familie (340)
feest (120)
film (28)
filosofie (920)
fotografie (29)
geboorte (248)
geld (52)
geweld (162)
haiku (1006)
heelal (153)
hobby (57)
humor (1105)
huwelijk (175)
idool (61)
individu (672)
internet (71)
jaargetijden (630)
kerstmis (295)
kinderen (705)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (129)
lichaam (254)
liefde (7976)
lightverse (436)
limerick (1105)
literatuur (146)
maatschappij (541)
mannen (123)
media (27)
milieu (63)
misdaad (100)
moederdag (64)
moraal (300)
muziek (221)
mystiek (140)
natuur (1189)
oorlog (298)
ouders (282)
overig (871)
overlijden (1197)
partner (186)
pesten (125)
planten (33)
poesiealbum (63)
politiek (262)
psychologie (719)
rampen (73)
reizen (136)
religie (872)
schilderkunst (43)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (230)
sterkte (73)
taal (274)
tijd (738)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (119)
verdriet (2000)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (89)
vriendschap (831)
vrijheid (540)
vrouwen (208)
welzijn (317)
wereld (284)
werk (136)
wetenschap (55)
woede (202)
woonoord (121)
ziekte (617)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 17561):

Piëta

Gisteren huilde ik enkel en alleen
zijn ruw vergane as
mijn treurnis deed dat stof
enkel en alleen wat dansen
dacht ik

Vannacht blonk hij
als glinsterende ritselende confetti
zweefde woordeloos en onherkenbaar
ergens tussen
de zandwitte sterren
slechts opgeblazen eilanden en
de bleekgestraalde stranden
slechts gevallen sterren

Tot hij plots mijn droom
aan diggelen sloeg
scherven kapotgescheurde illusie
lagen op het tapijt
aan mijn blote voeten

Het weerzien smaakte zacht
veel zachter te zacht met vroeger
geleidelijk aan voelde ik juichte ik
hij neemt me mee
hij had lichaamswarmte genoeg
om te stijgen tot in de hemel

Tegen de blauwe nacht
was hij nog gewapend
de zon versmolt hem
tot wat zwakke wakke woorden
en een vreemd schaterende grimas
Verbaas me vanaf morgen nog eens
met je buitenaardse kracht
Verbaas daarom de mensheid
en draag dit wrange lijden
met een glimlach

Motoren razen maken van hun oren
de omgeving begint te zuigen
aan zijn slappe tenen
slorpen hem op
in elk teken van leven

Vanmorgen ontwaakte ik
en schaterde spontaan
wanneer ik besefte dat hij
dit alles overstijgt
en u in alle talen uitlacht
omdat geen van u weet
wat dit betekent

Schrijver: Frederik Peeraer, 09-05-2006

frederikpeeraeratlycos.nl


Geplaatst in de categorie: religie

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 796 keer bekeken

2/5 sterren met 1 stemmen.





Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring