gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (952)
adel (20)
afscheid (1338)
algemeen (1102)
bedankt (193)
biologie (35)
dieren (566)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1369)
emoties (3907)
erotiek (522)
ex-liefde (1205)
familie (340)
feest (120)
film (28)
filosofie (920)
fotografie (29)
geboorte (248)
geld (52)
geweld (162)
haiku (1006)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1105)
huwelijk (175)
idool (61)
individu (672)
internet (71)
jaargetijden (630)
kerstmis (295)
kinderen (705)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (129)
lichaam (254)
liefde (7977)
lightverse (436)
limerick (1105)
literatuur (147)
maatschappij (541)
mannen (123)
media (27)
milieu (63)
misdaad (100)
moederdag (64)
moraal (300)
muziek (221)
mystiek (140)
natuur (1190)
oorlog (298)
ouders (282)
overig (871)
overlijden (1197)
partner (186)
pesten (125)
planten (33)
poesiealbum (63)
politiek (262)
psychologie (719)
rampen (73)
reizen (136)
religie (872)
schilderkunst (43)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (230)
sterkte (73)
taal (274)
tijd (738)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (119)
verdriet (2000)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (89)
vriendschap (831)
vrijheid (540)
vrouwen (208)
welzijn (317)
wereld (284)
werk (136)
wetenschap (55)
woede (202)
woonoord (121)
ziekte (617)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 18292):

als het einde nadert

Het spijt me men beste man,
maar als mijn bestaan
zo pijnlijk/schroeiend/brandend ver(der)gaat
opdat de gensters assen blijven sissen
zal ik zonder meer beslissen,
dat het zo
niet meer kan
noch verder hoeft te gaan.

Brengt uw dageraad
pijn in alle cellen van uw zijn?
Laat het uw zintuigen ook zo schroeien
door vogelgefluit, kindergelach
en dat het einde met rasse schreden nadert
het enige is waar u nog op hopen mag?

U kent mij niet
ik ken u niet
noch zullen we ooit tezamen denken
och wat hadden we het weer fijn

maar u kan ik wel toevertrouwen

op een dag, wanneer vogelgeluiden de dag begroeten
zal ik er niet meer zijn

Schrijver: davo sennets, 13-08-2006

davo.sennetsatyahoo.com


Geplaatst in de categorie: afscheid

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 3091 keer bekeken

2/5 sterren met 27 stemmen.





Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring