gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (932)
adel (20)
afscheid (1328)
algemeen (1099)
bedankt (186)
biologie (33)
dieren (555)
discriminatie (96)
drank (157)
economie (50)
eenzaamheid (1358)
emoties (3879)
erotiek (519)
ex-liefde (1205)
familie (337)
feest (118)
film (27)
filosofie (915)
fotografie (28)
geboorte (247)
geld (51)
geweld (161)
haiku (964)
heelal (151)
hobby (57)
humor (1103)
huwelijk (175)
idool (60)
individu (639)
internet (71)
jaargetijden (620)
kerstmis (294)
kinderen (700)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (128)
lichaam (251)
liefde (7926)
lightverse (436)
limerick (1101)
literatuur (144)
maatschappij (512)
mannen (123)
media (26)
milieu (63)
misdaad (99)
moederdag (61)
moraal (300)
muziek (217)
mystiek (138)
natuur (1169)
oorlog (292)
ouders (281)
overig (871)
overlijden (1191)
partner (184)
pesten (122)
planten (27)
poesiealbum (62)
politiek (255)
psychologie (710)
rampen (73)
reizen (135)
religie (834)
schilderkunst (42)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (194)
sport (215)
sterkte (71)
taal (269)
tijd (729)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (116)
verdriet (1986)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (85)
vriendschap (827)
vrijheid (537)
vrouwen (205)
welzijn (313)
wereld (281)
werk (135)
wetenschap (55)
woede (200)
woonoord (120)
ziekte (610)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 18997):

Nachtstrijd

De chaos in mijn hoofd
dooft niet meer uit en is een last;
de wanhoop die mij verhit
bezit mij en bijt zich dieper vast.

Ik licht op in de nacht
zacht als een kaars die kalm
en zoet druipt in hete tranen,
vanen van troost in haar walm.

Blauw is het vaan dat me groet
moed geeft in de strijd;
zuiver wil ik betonen de dank,
flank van liefde tot strijd bereid.

Klop nu, mijn hart van bloed
voed me ondanks mijn falen;
ik heb te zien en te leren
keren wat me doet dwalen.

Ik slijt de ketens die me knellen,
vellen werp ik traag van me af;
verweerd is de vrees en moe is de angst,
't langst duurt wat steeds wil snellen

Wat zich naar mijn wezen richt,
ligt in mij als monddood talent zo stil;
wijsheid is niet spreken maar beleven,
vergeven wat ik denken en weten wil.


Zie ook: http://www.depriman.nl

schrijver

Schrijver: Anton van Amerongen, 01-11-2006

antonvanamerongenatwanadoo.nl



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: psychologie

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 684 keer bekeken

3/5 sterren met 4 stemmen.







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Haico
Datum:08-11-2006
Emailadres:haicotenbrinkeathotmail.com
Bericht:Onverbeterlijk mooi geschreven!




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring