gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (932)
adel (20)
afscheid (1328)
algemeen (1099)
bedankt (186)
biologie (33)
dieren (555)
discriminatie (96)
drank (157)
economie (50)
eenzaamheid (1359)
emoties (3879)
erotiek (519)
ex-liefde (1205)
familie (337)
feest (118)
film (27)
filosofie (915)
fotografie (28)
geboorte (247)
geld (51)
geweld (161)
haiku (964)
heelal (151)
hobby (57)
humor (1103)
huwelijk (175)
idool (60)
individu (639)
internet (71)
jaargetijden (620)
kerstmis (294)
kinderen (700)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (128)
lichaam (251)
liefde (7926)
lightverse (436)
limerick (1101)
literatuur (144)
maatschappij (512)
mannen (123)
media (26)
milieu (63)
misdaad (99)
moederdag (61)
moraal (300)
muziek (217)
mystiek (138)
natuur (1169)
oorlog (292)
ouders (281)
overig (871)
overlijden (1191)
partner (184)
pesten (122)
planten (27)
poesiealbum (62)
politiek (255)
psychologie (710)
rampen (73)
reizen (135)
religie (834)
schilderkunst (42)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (194)
sport (215)
sterkte (71)
taal (269)
tijd (729)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (116)
verdriet (1986)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (85)
vriendschap (827)
vrijheid (537)
vrouwen (205)
welzijn (313)
wereld (281)
werk (135)
wetenschap (55)
woede (200)
woonoord (120)
ziekte (610)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 19214):

Eleanor

Op zoek naar liefde zwerft ze over straat,
Ze heeft niemand, alleen haar hart van goud.
Ze draagt het met zich mee, ze is alleen,
Iedereen heeft haar de rug toe gekeerd.

Ze weet niet waar haar leven heen gaat,
Maar met elke ademhaling wordt ze oud.
Nee, haar hart is nog net niet van steen,
Maar ze heeft van al haar fouten geleerd.

Ooit, zegt ze, zal haar prins gaan komen,
Haar prins komt zéker op het witte paard.
En zij zal dan meegaan, dat staat vast,
Hij zal haar meenemen naar zijn kasteel.

Maar misschien blijft het bij dromen,
En dromen zijn nu eenmaal niets waard.
Maar zij droomt omdat het bij haar past,
Het is al wat ze heeft, het is niet veel.

Zo slijt ze haar leven in eenzaamheid,
Ze weet niet waar de weg heen leidt,
Er is zelfs niemand die op haar wacht.
Zo is haar leven dag na dag na nacht.

De mist trekt op, alweer een nieuwe dag,
Uren die grijs zijn, grijzer nog dan lood.
En de agent die haar gisteren nog zag,
Weet nog helemaal niets van haar dood.

Schrijver: Jos Witteman, 02-12-2006

jlwittemanatyahoo.com


Geplaatst in de categorie: afscheid

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 2164 keer bekeken

2/5 sterren met 14 stemmen.





Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring