gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (955)
adel (20)
afscheid (1339)
algemeen (1102)
bedankt (194)
biologie (35)
dieren (578)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1371)
emoties (3913)
erotiek (522)
ex-liefde (1205)
familie (341)
feest (121)
film (28)
filosofie (920)
fotografie (29)
geboorte (249)
geld (52)
geweld (162)
haiku (1013)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1105)
huwelijk (176)
idool (61)
individu (685)
internet (73)
jaargetijden (634)
kerstmis (295)
kinderen (705)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (129)
lichaam (257)
liefde (7986)
lightverse (438)
limerick (1105)
literatuur (149)
maatschappij (555)
mannen (123)
media (27)
milieu (63)
misdaad (100)
moederdag (64)
moraal (301)
muziek (222)
mystiek (145)
natuur (1201)
oorlog (298)
ouders (285)
overig (871)
overlijden (1200)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (263)
psychologie (723)
rampen (74)
reizen (137)
religie (883)
schilderkunst (43)
school (79)
sinterklaas (75)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (234)
sterkte (73)
taal (274)
tijd (740)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (133)
valentijn (119)
verdriet (2007)
verhuizen (43)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (89)
vriendschap (831)
vrijheid (541)
vrouwen (208)
welzijn (317)
wereld (286)
werk (136)
wetenschap (55)
woede (202)
woonoord (122)
ziekte (618)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 23347):

Onmenselijk groot verdriet

Ik zag in die twee mooiste ogen
een onmenselijk groot verdriet
de tranen die van haar wangen rolden
vergeet ik heel mijn leven niet

Ze kon het leven zonder hem niet aan
en nu was het liefste haar ontnomen
's morgens ging hij opgewekt de deur uit
om 's avonds nooit meer thuis te komen

Een mens met twee promile achter het stuur
had hem op het asfalt neergesmeten
is er als een haas vandoor gegaan
liet liggen een lichaam, opengereten

Daar stond ze aan zijn graf te huilen
met aan haar hand een kindje klein
die nooit zou weten hoe het geweest is
als zijn papa nog in leven zou zijn

Dan voelde ze dat kleine knuistje in haar hand
een stemmetje dat zei `mama ik ben er toch'
ik zag haar lichaam zachtjes zich ontspannen
toen ze zei `ja mijn schat, jij bent er nog'.


Zie ook: http://home.deds.nl/~jannyschepenaar/

schrijver

Schrijver: Moeke
Inzender: Janny, 17-02-2008

schepenaarathome.nl


Geplaatst in de categorie: emoties

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1237 keer bekeken

4/5 sterren met 28 stemmen.







Er zijn 4 reacties op deze inzending:

Naam:Michele
Datum:04-05-2008
Bericht:heel erg mooi gedicht !



Naam:Natasja
Datum:01-04-2008
Bericht:Schitterend!



Naam:windwhisper
Datum:18-02-2008
Bericht:kippevel gedicht



Naam:Thea Boerrigter
Datum:18-02-2008
Bericht:Wat een prachtig geschreven gedicht. Het doet je echt wat.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring