gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (932)
adel (20)
afscheid (1328)
algemeen (1099)
bedankt (186)
biologie (33)
dieren (555)
discriminatie (96)
drank (157)
economie (50)
eenzaamheid (1360)
emoties (3881)
erotiek (519)
ex-liefde (1205)
familie (337)
feest (118)
film (27)
filosofie (915)
fotografie (28)
geboorte (247)
geld (51)
geweld (161)
haiku (965)
heelal (151)
hobby (57)
humor (1103)
huwelijk (175)
idool (60)
individu (641)
internet (71)
jaargetijden (621)
kerstmis (294)
kinderen (700)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (128)
lichaam (251)
liefde (7928)
lightverse (436)
limerick (1101)
literatuur (144)
maatschappij (514)
mannen (123)
media (26)
milieu (63)
misdaad (99)
moederdag (61)
moraal (300)
muziek (217)
mystiek (138)
natuur (1169)
oorlog (292)
ouders (281)
overig (871)
overlijden (1192)
partner (184)
pesten (122)
planten (27)
poesiealbum (62)
politiek (256)
psychologie (711)
rampen (73)
reizen (135)
religie (835)
schilderkunst (42)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (194)
sport (216)
sterkte (71)
taal (269)
tijd (731)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (116)
verdriet (1987)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (85)
vriendschap (827)
vrijheid (537)
vrouwen (205)
welzijn (313)
wereld (281)
werk (135)
wetenschap (55)
woede (200)
woonoord (120)
ziekte (610)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 23827):

Verdriet

Soms is de dag al vervlogen, voordat zij voor mij begonnen is.
Droevig kijk ik naar de komende avond, zonder dat ik de ochtend heb gezien.
Mijn hoofd: waar ooit mijn verstand op een rij zat, is in een chaotische warboel ontstaan.
Zodat het lijkt voor mij of de volgorde niet meer klopt.
Weer een dag voorbij zonder dat ik hem heb beleefd.
Vermoeid zoek ik naar pogingen om toch te blijven staan.
Uren zoeken op het internet, naar een antwoord dat mij helpen kan.
Wat moet ik nu zeggen, ik schrik al van de bel.
Verdrietig kijk ik naar buiten, morgen is het Pasen, althans voor de meeste mensen dan.
Zo zijn mijn dagen geworden en ik ben nog niet eens oud.
Onstabiel voor de rest van mijn leven zullen mijn dagen nu voor altijd zo zijn.
Niet begrijpend, dat het op geen enkele manier mogelijk is om weer op te staan.
Troostende woorden die zeggen “je bent een sterke vrouw“.
Mijn visite op Pasen zal alleen mijn hulpverleenster zijn.
Zachtjes rollen mijn tranen op mijn toetsenbord.
Hoezeer ik ook probeer om weer in het leven te staan.
Op een of andere manier gaat dat niet meer lukken en mijn volgende zakdoek komt er aan.
Zo positief als ik altijd in het leven heb gestaan, met mijn wilskracht om toch door te gaan.
Is gelijk als vandaag met de zon verdwenen.
Ik heb geen zin meer om zo verder in dit leven te blijven staan.
Buiten slaat de regen tegen de ramen, net of de natuur in mijn verdriet is mee gegaan.

schrijver

Schrijver: E van Dam, 22-03-2008

evertjeatzeelandnet.nl



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: emoties

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1093 keer bekeken

3/5 sterren met 9 stemmen.







Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:Miriam
Datum:23-03-2008
Bericht:Kin omhoog jonge dame
het leven is hard maar er kunnen zoveel dingen gebeuren die je leventje in een keer veranderen
je zult het zonnetje zien schijnen.
En je zult je ook niet meer zo rot voelen
wacht op die mooie tijd
het is te mooi om waar te zijn maar wacht!



Naam:E. H
Datum:22-03-2008
Bericht:Je bent niet alleen. Het is ook vaak niet gemakkelijk. Raar hoe dingen kunnen lopen. Ook jij mag er zijn.
Probeer je eigenwaarde terug te vinden.
Neem de tijd. Doe iets voor de dieren of een ander medemens, het zal je goed doen.



Naam:lourina
Datum:22-03-2008
Bericht:Ik had dit ook kunnen schrijven en ondanks dat ik me ook zo voel zeg ik tegen u: vecht verder geef niet op daar is eigenlijk het leven te mooi voor al zit ik precies zo als u.
Ik wens u sterkte en hou uw hoofd omhoog, hoe moeilijk het ook is.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring