gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (958)
adel (20)
afscheid (1343)
algemeen (1103)
bedankt (194)
biologie (35)
dieren (578)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1375)
emoties (3919)
erotiek (522)
ex-liefde (1205)
familie (341)
feest (121)
film (28)
filosofie (920)
fotografie (29)
geboorte (249)
geld (52)
geweld (162)
haiku (1016)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1105)
huwelijk (176)
idool (61)
individu (688)
internet (73)
jaargetijden (635)
kerstmis (295)
kinderen (705)
koningshuis (38)
kunst (132)
landschap (130)
lichaam (257)
liefde (7995)
lightverse (438)
limerick (1105)
literatuur (150)
maatschappij (560)
mannen (124)
media (27)
milieu (63)
misdaad (100)
moederdag (64)
moraal (302)
muziek (223)
mystiek (146)
natuur (1205)
oorlog (300)
ouders (285)
overig (871)
overlijden (1201)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (266)
psychologie (728)
rampen (74)
reizen (137)
religie (892)
schilderkunst (45)
school (79)
sinterklaas (75)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (237)
sterkte (73)
taal (274)
tijd (740)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (119)
verdriet (2010)
verhuizen (43)
verjaardag (92)
verkeer (70)
voedsel (91)
vriendschap (832)
vrijheid (542)
vrouwen (208)
welzijn (318)
wereld (286)
werk (136)
wetenschap (55)
woede (202)
woonoord (122)
ziekte (618)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 23973):

17-06-1988

Ik luister naar jou,
heel stil en onbewogen.

Als jij bent uitgepraat..
zie ik de harde waarheid onder ogen.

Je praat niet meer..
Zwijgend zitten wij bij het vuur,
in doods-afwachting...
van jouw stervens-uur.

Ik huil om de harde waarheid.
Je troost mij, en zegt:
de laatste minuten ben ik blij dat ik leef,
en dat ik niet alleen leef.

Wij kijken samen naar de sterren.
Langzaam wil jij opstaan...
Het lukt niet meer.

Dat ogenblik doet mij pijn.
Je zucht en valt neer...

Nog even tover jij een glimlach om je mond.
Liefste..o..liefste...
je hebt je leven mooi afgerond.

Schrijver: iris, 04-04-2008


Geplaatst in de categorie: overlijden

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1650 keer bekeken

4/5 sterren met 5 stemmen.





Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring