gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (944)
adel (20)
afscheid (1333)
algemeen (1100)
bedankt (188)
biologie (34)
dieren (562)
discriminatie (96)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1362)
emoties (3899)
erotiek (521)
ex-liefde (1205)
familie (339)
feest (119)
film (28)
filosofie (919)
fotografie (29)
geboorte (247)
geld (51)
geweld (161)
haiku (981)
heelal (152)
hobby (57)
humor (1104)
huwelijk (175)
idool (60)
individu (658)
internet (71)
jaargetijden (627)
kerstmis (295)
kinderen (704)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (129)
lichaam (253)
liefde (7959)
lightverse (436)
limerick (1103)
literatuur (146)
maatschappij (530)
mannen (123)
media (27)
milieu (63)
misdaad (99)
moederdag (61)
moraal (300)
muziek (219)
mystiek (139)
natuur (1181)
oorlog (295)
ouders (281)
overig (871)
overlijden (1195)
partner (186)
pesten (124)
planten (31)
poesiealbum (62)
politiek (262)
psychologie (717)
rampen (73)
reizen (135)
religie (854)
schilderkunst (43)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (229)
sterkte (72)
taal (270)
tijd (736)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (118)
verdriet (1990)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (88)
vriendschap (831)
vrijheid (537)
vrouwen (207)
welzijn (316)
wereld (283)
werk (135)
wetenschap (55)
woede (200)
woonoord (121)
ziekte (613)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 24413):

Vuur van woede

Een vuur van brandende woede
Laait op in mijn buik en hart
Een zee van oneindig verdriet
Regent er met grote smart

De zee blust het vuur heel even
Maar hoeveel tranen er ook zijn
De vlammen blijven oplaaien
Om alles wat had kunnen zijn

En om die vlammen te bedaren
Rijzen namen eruit omhoog
Die ik nooit meer wilde horen
Omheen liep met een boog

Want ze behoorden tot het verleden
Dat is wat ik besloten had
Maar om ze nu echt los te laten
Zit ik weer even in dat gat

En probeer ik te ontdekken
Wat hoort bij hun, wat hoort bij mij
Het is een pijnlijke erkenning
Van mijn verlangens op een rij

Het ging dus niet over die namen
Niet over wat zij deed, wat hij zei
Het is een pijnlijke erkenning
Het ging enkel en alleen om mij

Schrijver: Gabriëla Mommers, 09-05-2008

gabrielamommersatyahoo.com



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: woede

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 3023 keer bekeken

3/5 sterren met 27 stemmen.





Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring