gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (961)
adel (20)
afscheid (1345)
algemeen (1103)
bedankt (195)
biologie (35)
dieren (578)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1375)
emoties (3920)
erotiek (522)
ex-liefde (1205)
familie (342)
feest (122)
film (28)
filosofie (921)
fotografie (29)
geboorte (249)
geld (53)
geweld (163)
haiku (1018)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1105)
huwelijk (176)
idool (61)
individu (690)
internet (73)
jaargetijden (638)
kerstmis (295)
kinderen (706)
koningshuis (38)
kunst (133)
landschap (130)
lichaam (257)
liefde (7999)
lightverse (439)
limerick (1105)
literatuur (150)
maatschappij (561)
mannen (124)
media (27)
milieu (63)
misdaad (101)
moederdag (64)
moraal (302)
muziek (224)
mystiek (147)
natuur (1208)
oorlog (301)
ouders (285)
overig (871)
overlijden (1202)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (266)
psychologie (731)
rampen (75)
reizen (137)
religie (899)
schilderkunst (45)
school (80)
sinterklaas (75)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (239)
sterkte (73)
taal (275)
tijd (740)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (119)
verdriet (2011)
verhuizen (43)
verjaardag (92)
verkeer (71)
voedsel (91)
vriendschap (832)
vrijheid (543)
vrouwen (208)
welzijn (318)
wereld (287)
werk (136)
wetenschap (55)
woede (202)
woonoord (122)
ziekte (619)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 24485):

Stiekeme tranen

Stiekem vallen mijn tranen,
daar waar niemand ze ziet.
Naar beneden langs mijn neus trekken zij banen,
Uiteindelijk geluidloos op mijn bureau.

Ze vormen al klein plasjes,
driftig veeg ik ze weg.
Ik wil niet huilen, ik mag niet huilen!
Ik lijk wel een kind zeg..

Mam, je zei dat er van mij nooit iets worden zal,
en nu ben ik weer ingestort.
Ik deed mijn best, mijn àllerbest
Maar volgens jou schoot ik te kort.

Helende tranen trekken banen,
met een minderende vloed.
Langzaam kom ik weer tot rust,
deze tranen doen hun werk goed.

Verdwenen en voor jou, mama, onzichtbaar
Maar één blik naar beneden en ik zie ze,
ze zijn voor mij niet onuitwisbaar.
Maar ik hou van mijn stiekeme tranen.

Schrijver: dropje, 17-05-2008


Geplaatst in de categorie: verdriet

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1265 keer bekeken

4/5 sterren met 10 stemmen.





Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Sanne L
Datum:18-05-2008
Emailadres:sannesanne175athotmail.com
Bericht:Ik ken de pijn en hetgene van stiekeme tranen goed. Een 8 van mij.
Je komt er heus wel, en dichten kan je heel mooi.



Naam:elze
Datum:18-05-2008
Emailadres:e_r_schollemaathotmail.com
Bericht:dit gedicht is voelbaar zoals de wind me koelt in de zomer, droefmooi en herinnerend





Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring