gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (943)
adel (20)
afscheid (1333)
algemeen (1100)
bedankt (188)
biologie (34)
dieren (562)
discriminatie (96)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1362)
emoties (3899)
erotiek (521)
ex-liefde (1205)
familie (339)
feest (119)
film (28)
filosofie (919)
fotografie (29)
geboorte (247)
geld (51)
geweld (161)
haiku (981)
heelal (152)
hobby (57)
humor (1104)
huwelijk (175)
idool (60)
individu (658)
internet (71)
jaargetijden (627)
kerstmis (295)
kinderen (704)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (129)
lichaam (253)
liefde (7959)
lightverse (436)
limerick (1103)
literatuur (146)
maatschappij (530)
mannen (123)
media (27)
milieu (63)
misdaad (99)
moederdag (61)
moraal (300)
muziek (219)
mystiek (139)
natuur (1181)
oorlog (295)
ouders (281)
overig (871)
overlijden (1195)
partner (186)
pesten (124)
planten (31)
poesiealbum (62)
politiek (262)
psychologie (717)
rampen (73)
reizen (135)
religie (854)
schilderkunst (43)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (194)
sport (229)
sterkte (72)
taal (270)
tijd (736)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (118)
verdriet (1990)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (88)
vriendschap (831)
vrijheid (537)
vrouwen (207)
welzijn (316)
wereld (283)
werk (135)
wetenschap (55)
woede (200)
woonoord (121)
ziekte (613)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 25364):

jaren zeventig

Waar is mijn wereld?
Zoals die ooit was
Waar zijn de mensen?
die lagen in 't gras

Door een park aan de hand
zag ik door kinderogen
mensen met gitaren
lange haren en opgetogen

Ze maakten muziek
ook buiten de kapel
zaten niet achter schermen
't leven was nog 'n spel

De luchten waren blauwer
de zon die scheen oprecht
Een Thomos schoot voorbij
De mensen waren toen nog vrij

Die kinderogen werden groot
en vertonen nu een traan
Andere tijden zijn gekomen
om nooit meer weg te gaan

't gras is nu een leegte
iedereen verdween
geen mens bood echt verzet
de meute zit nu binnen
verslaafd aan hun internet

En toch zie ik nog die brug
en de eendjes in de vijver
die mijn kinderhand eens vonden
gevuld met kruimels brood

en ik weet dat heel vlug
een andere tijd komen gaat
want doods wordt dit leven
als de mens de natuur verlaat

Geen grip op dit wankel leven
Geen houvast aan de jaren
waarin ik groot zijn moet
waarin leven is verdreven
en we slechts in ons hart
de jaren zeventig bewaren


Zie ook: http://www.bloggen.be/gedichtengburgers/

schrijver

Schrijver: gerhard burgers, 10-08-2008

rotsplateauatyahoo.com


Geplaatst in de categorie: maatschappij

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 672 keer bekeken

3/5 sterren met 13 stemmen.







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring