gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (961)
adel (20)
afscheid (1345)
algemeen (1103)
bedankt (196)
biologie (35)
dieren (578)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1375)
emoties (3920)
erotiek (522)
ex-liefde (1205)
familie (342)
feest (122)
film (28)
filosofie (921)
fotografie (29)
geboorte (249)
geld (53)
geweld (163)
haiku (1018)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1105)
huwelijk (177)
idool (61)
individu (690)
internet (73)
jaargetijden (639)
kerstmis (295)
kinderen (706)
koningshuis (38)
kunst (133)
landschap (130)
lichaam (257)
liefde (8000)
lightverse (439)
limerick (1105)
literatuur (150)
maatschappij (561)
mannen (124)
media (27)
milieu (63)
misdaad (101)
moederdag (64)
moraal (302)
muziek (224)
mystiek (147)
natuur (1208)
oorlog (301)
ouders (285)
overig (872)
overlijden (1202)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (266)
psychologie (731)
rampen (75)
reizen (137)
religie (901)
schilderkunst (45)
school (80)
sinterklaas (75)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (239)
sterkte (73)
taal (275)
tijd (740)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (119)
verdriet (2011)
verhuizen (43)
verjaardag (92)
verkeer (71)
voedsel (91)
vriendschap (832)
vrijheid (543)
vrouwen (208)
welzijn (318)
wereld (287)
werk (136)
wetenschap (55)
woede (202)
woonoord (122)
ziekte (619)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 25644):

R.I.P. Leo, Ik mis je!

Niet te geloven hoe dingen kunnen lopen!
De ene dag nog zo aanwezig,
De andere dag ineens niet meer hier.
Gevonden achter je computer
`s ochtends vroeg op je bureaustoel.
Je had naar drugs en alcohol gegrepen.
Daardoor is je lichaam gestopt met werken.
Je was pas 17 jaar oud.
Je hele leven nog voor je.
Hoe kon het zo snel gebeuren?
Zomaar ineens.
Je vrienden snappen er niks van
maar het is ook hun schuld.
Ze hadden op je moeten letten
zoals jij dat bij hun deed.
Je stond altijd voor iedereen klaar.
Dat zal ik nooit vergeten.
Ik ben zo dankbaar voor de dingen die je hebt gedaan.
En ook je lach zal ik nooit vergeten.
Zo mooi dat die was.
Wat er ook was gebeurd en hoe het ook met je ging
je had een lach op je gezicht
die iedereen altijd weer vrolijk maakte.

Nu zit ik hier te huilen
met jouw gezicht in mijn gedachten.
Dan krijg ik toch wel weer een lachje op mijn gezicht
door de leuke tijden die we hebben gehad.
Het ergste was nog dat ik je al een hele tijd niet meer had gezien.
En ook niet had gesproken.
Kon ik je nu nog maar één keer zien
om te zeggen dat ik zielsveel van je hou!
Lieve Leo,
laat jezelf zien in de hemel.
Glinster met alles wat je in huis hebt.
Ik zal je nooit vergeten lieverd.
Rust in vrede schat.

schrijver

Schrijver: Melanie v L.
Inzender: Letoya Ferandi, 02-09-2008


Geplaatst in de categorie: overlijden

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 2190 keer bekeken

2/5 sterren met 20 stemmen.







Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Simone
Datum:04-11-2008
Bericht:Je kan niet zeggen dat het ook de schuld is van zijn vrienden...



Naam:kim
Datum:22-10-2008
Bericht:Ik weet hoe het is om een maatje kwijt te raken. Heel veel sterkte.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring