gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (952)
adel (20)
afscheid (1338)
algemeen (1102)
bedankt (193)
biologie (35)
dieren (566)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1369)
emoties (3907)
erotiek (522)
ex-liefde (1205)
familie (340)
feest (120)
film (28)
filosofie (920)
fotografie (29)
geboorte (248)
geld (52)
geweld (162)
haiku (1006)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1105)
huwelijk (175)
idool (61)
individu (672)
internet (71)
jaargetijden (630)
kerstmis (295)
kinderen (705)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (129)
lichaam (254)
liefde (7977)
lightverse (436)
limerick (1105)
literatuur (147)
maatschappij (541)
mannen (123)
media (27)
milieu (63)
misdaad (100)
moederdag (64)
moraal (300)
muziek (221)
mystiek (140)
natuur (1190)
oorlog (298)
ouders (282)
overig (871)
overlijden (1197)
partner (186)
pesten (125)
planten (33)
poesiealbum (63)
politiek (262)
psychologie (719)
rampen (73)
reizen (136)
religie (872)
schilderkunst (43)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (230)
sterkte (73)
taal (274)
tijd (738)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (119)
verdriet (2000)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (89)
vriendschap (831)
vrijheid (540)
vrouwen (208)
welzijn (317)
wereld (284)
werk (136)
wetenschap (55)
woede (202)
woonoord (121)
ziekte (617)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 25811):

O lief, keer toch bij me terug

De zee is nog steeds niet bedaard.
Het gedijt nog altijd in onrustige golven.
O lief, ik mis je zo.
Zoals de nacht zijn maan mist.
Zoals een schipper zijn boot mist
Als hij de wateren bevaart.
O lief, ik kan niet zonder je.
Zoals een vis niet zonder water kan.
Een bloem niet zonder de zon.
Zoals niemand zonder liefde kan leven.
Het punt waarop alles begon
Tergt mijn geest keer op keer.
Alles wat we hadden
Wat jij me hebt gegeven
Steken in mijn huid als doornen.
Mijn liefde doet me zoveel zeer.

Ik heb me over gegeven.
Geknield voor mijn wanhopig lot.
Het werkt niet meer.
Ik kan niet zonder je leven.
Van binnen en buiten ga ik kapot.
Ik zoek de rem in mijzelf terug.

Nog steeds
Woelt mijn leven druk onder zijn lakens.
En blijft mijn vlam onrustig branden.
Ik doe mijn best.
Maar bloed kleeft aan de wanden
Van mijn uitgeputte ziel.
O lief, ik mis je zo.
De zee kan onmogelijk bedaren.
Ik hou nog vol
Maar het doet zon pijn.
O lief, zonder jou kan ik niet leven.
Want jij bent mijn hart.
En dat kan je me niet terug geven.

schrijver

Schrijver: Suzanne Peek, 14-09-2008


Geplaatst in de categorie: afscheid

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1363 keer bekeken

3/5 sterren met 9 stemmen.







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring