gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (968)
adel (20)
afscheid (1348)
algemeen (1105)
bedankt (197)
biologie (35)
dieren (579)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1375)
emoties (3923)
erotiek (522)
ex-liefde (1206)
familie (342)
feest (123)
film (28)
filosofie (921)
fotografie (29)
geboorte (250)
geld (53)
geweld (163)
haiku (1023)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1109)
huwelijk (177)
idool (61)
individu (691)
internet (73)
jaargetijden (641)
kerstmis (295)
kinderen (706)
koningshuis (38)
kunst (133)
landschap (130)
lichaam (257)
liefde (8010)
lightverse (439)
limerick (1105)
literatuur (152)
maatschappij (563)
mannen (124)
media (27)
milieu (64)
misdaad (102)
moederdag (64)
moraal (302)
muziek (224)
mystiek (149)
natuur (1210)
oorlog (301)
ouders (285)
overig (874)
overlijden (1205)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (267)
psychologie (734)
rampen (75)
reizen (138)
religie (915)
schilderkunst (45)
school (80)
sinterklaas (75)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (241)
sterkte (73)
taal (275)
tijd (742)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (119)
verdriet (2013)
verhuizen (43)
verjaardag (92)
verkeer (71)
voedsel (91)
vriendschap (833)
vrijheid (543)
vrouwen (208)
welzijn (319)
wereld (287)
werk (136)
wetenschap (56)
woede (202)
woonoord (122)
ziekte (619)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 26133):

Verenpracht

Er klinkt plots in de tuin geluid,
Luid, luider, en dan het luidst,
Twee vogels gaan er wild tekeer,
Ik ga naar buiten; "Is het nu uit?".

Ze tjilpen, vechten alsmaar door,
Een takje, daarom gaat de strijd,
En dat tussen al die bomen,
Maar mijn verzoek, krijgt geen gehoor.

Na lang gefladder, en wild gefluit,
Toont zich de winnaar fier,
Het takje draagt hij als triompf,
Dat was het dan, `t gevecht is uit.

Zo blijkt zelfs in het dierenrijk,
Is het niet altijd vrede,
Ondanks de pracht rondom ons heen,
zijn vogels, zelfs niet menselijk.

Toch geniet ik steeds weer van zo`n klucht,
Het spel van winnen en verliezen,
De natuur in dier, maar ook de mens,
Doet mij beseffen, het is god`s vrucht.

Wie had dat ooit gedacht,
De zon, de maan en al de sterren,
Het wakend oog van god, zo waar,
Zij hebben mij geluk gebracht.

Schrijver: Jos van Bergen, 10-10-2008

josvanbergenattelenet.be


Geplaatst in de categorie: dieren

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1040 keer bekeken

1/5 sterren met 17 stemmen.





Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring