gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (951)
adel (20)
afscheid (1338)
algemeen (1102)
bedankt (193)
biologie (35)
dieren (566)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1368)
emoties (3907)
erotiek (522)
ex-liefde (1205)
familie (339)
feest (120)
film (28)
filosofie (920)
fotografie (29)
geboorte (248)
geld (52)
geweld (162)
haiku (1006)
heelal (152)
hobby (57)
humor (1105)
huwelijk (175)
idool (61)
individu (670)
internet (71)
jaargetijden (630)
kerstmis (295)
kinderen (705)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (129)
lichaam (253)
liefde (7974)
lightverse (436)
limerick (1105)
literatuur (146)
maatschappij (541)
mannen (123)
media (27)
milieu (63)
misdaad (99)
moederdag (64)
moraal (300)
muziek (221)
mystiek (140)
natuur (1189)
oorlog (298)
ouders (282)
overig (871)
overlijden (1197)
partner (186)
pesten (125)
planten (33)
poesiealbum (63)
politiek (262)
psychologie (719)
rampen (73)
reizen (136)
religie (871)
schilderkunst (43)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (230)
sterkte (73)
taal (274)
tijd (738)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (119)
verdriet (1999)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (89)
vriendschap (831)
vrijheid (540)
vrouwen (208)
welzijn (317)
wereld (284)
werk (136)
wetenschap (55)
woede (202)
woonoord (121)
ziekte (617)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 26533):

De dochter van

Op onze trouwdag werd ik genoemd: “de dochter van”…
Maar jullie konden hierbij niet getuigen.
Toen onze kinderen ter wereld kwamen, werd ik “de moeder van”
Maar jullie hebben je kleinkinderen nooit kunnen zien.

Voor mensen van vroeger ben ik nog steeds de dochter van
Maar voor mensen van nu zijn jullie slechts een verhaal
Een zwartwitte trouwfoto op de piano.
Een piano wiens snaren jij ooit beroerde.

Nu speel ik nog, soms, als ik dicht bij jullie wil zijn
Verlangend naar een tijd dat ik nog een kind was.
Nu ben ik de vrouw van, de moeder van, de zus van,
de schoondochter van, de vriendin van…..
Maar nooit meer, nooit meer de dochter van.

Schrijver: Mosjo, 05-11-2008


Geplaatst in de categorie: ouders

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 2045 keer bekeken

2/5 sterren met 4 stemmen.





Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Arlette
Datum:08-11-2008
Emailadres:b.duin750atupcmail.nl
Bericht:Mosjo, ik las je gedicht en genoot ervan.



Naam:thea boerrigter
Datum:07-11-2008
Bericht:Wat een prachtig gedicht.En bedankt het zijn de woorden waar ik naar op zoek was, en niet kon vast leggen op papier




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring