gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (952)
adel (20)
afscheid (1338)
algemeen (1102)
bedankt (193)
biologie (35)
dieren (566)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1368)
emoties (3907)
erotiek (522)
ex-liefde (1205)
familie (339)
feest (120)
film (28)
filosofie (920)
fotografie (29)
geboorte (248)
geld (52)
geweld (162)
haiku (1006)
heelal (153)
hobby (57)
humor (1105)
huwelijk (175)
idool (61)
individu (671)
internet (71)
jaargetijden (630)
kerstmis (295)
kinderen (705)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (129)
lichaam (254)
liefde (7976)
lightverse (436)
limerick (1105)
literatuur (146)
maatschappij (541)
mannen (123)
media (27)
milieu (63)
misdaad (99)
moederdag (64)
moraal (300)
muziek (221)
mystiek (140)
natuur (1189)
oorlog (298)
ouders (282)
overig (871)
overlijden (1197)
partner (186)
pesten (125)
planten (33)
poesiealbum (63)
politiek (262)
psychologie (719)
rampen (73)
reizen (136)
religie (872)
schilderkunst (43)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (230)
sterkte (73)
taal (274)
tijd (738)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (119)
verdriet (1999)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (89)
vriendschap (831)
vrijheid (540)
vrouwen (208)
welzijn (317)
wereld (284)
werk (136)
wetenschap (55)
woede (202)
woonoord (121)
ziekte (617)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 26895):

Winter

De klok en haar alloude wijzers,
doen dat wat voor mij onmogelijk is.

Een kop koffie in de morgen, ironisch door jou geschonken,
maakt dat mijn verdriet elke dagontwaking aan voelt als stroop.
Bittere klanken, achter mijn lach van toewijding.

Wanneer ik de lente nog geringe keren heb mogen zien,
doet het me pijn dat de winters steeds maar langer duren.
Wanneer moeder zon dan ook dichtbij staat,
stelt zij mij alsmaar teleur.
Ze belooft menig man gouden bergen, en ik wacht hoopvol,
om vervolgens elke avond gebroken in slaap te vallen.

De wijzers schrijnen verder, en de klanken bereiken hun grens,
de tonen voor jou bereiken hun ouverture.
Wanneer ik mijn ogen sluit voor de kou en de waarheid,
zie ik enkel ogen, zomerlucht blauw, en zijn lach.

De klok begint achter te lopen, mij laten wetend,
vertelt me dat mijn herfst al voorbij is,
en ik zag enkel blauw.

De klok vertelt me, dat het tijd is om afscheid te nemen van jou.
Maar hoe wis je een leven, liefde en gemis?

schrijver

Schrijver: Emma Clarence
Inzender: Winter, 09-12-2008


Geplaatst in de categorie: ex-liefde

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1310 keer bekeken

1/5 sterren met 6 stemmen.







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring