gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (932)
adel (20)
afscheid (1328)
algemeen (1099)
bedankt (186)
biologie (33)
dieren (555)
discriminatie (96)
drank (157)
economie (50)
eenzaamheid (1359)
emoties (3880)
erotiek (519)
ex-liefde (1205)
familie (337)
feest (118)
film (27)
filosofie (915)
fotografie (28)
geboorte (247)
geld (51)
geweld (161)
haiku (965)
heelal (151)
hobby (57)
humor (1103)
huwelijk (175)
idool (60)
individu (639)
internet (71)
jaargetijden (620)
kerstmis (294)
kinderen (700)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (128)
lichaam (251)
liefde (7926)
lightverse (436)
limerick (1101)
literatuur (144)
maatschappij (513)
mannen (123)
media (26)
milieu (63)
misdaad (99)
moederdag (61)
moraal (300)
muziek (217)
mystiek (138)
natuur (1169)
oorlog (292)
ouders (281)
overig (871)
overlijden (1191)
partner (184)
pesten (122)
planten (27)
poesiealbum (62)
politiek (255)
psychologie (710)
rampen (73)
reizen (135)
religie (834)
schilderkunst (42)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (194)
sport (215)
sterkte (71)
taal (269)
tijd (729)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (116)
verdriet (1986)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (85)
vriendschap (827)
vrijheid (537)
vrouwen (205)
welzijn (313)
wereld (281)
werk (135)
wetenschap (55)
woede (200)
woonoord (120)
ziekte (610)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 27288):

Haarzelf kwijt..

Vergelijkbaar met een kleine hoop klei
Is zij door het leven geboetseerd
En bestaat er niks anders meer dan brij
Van wat de tijd haar heeft geleerd

Alles ontnomen, geheel ongevraagd
Nu dolend op zoek naar de scherven
Bestolen van haar ware karakter en aard
Valt er van haar niet veel moois meer te erven

En ze begon zo prachtig als onbeschreven blad
Had het leven oh zo lief
Maar eens bestolen van al het moois dat ze had
bracht het leven zoveel ongerief

En nu zoekt ze haar verloren ziel
Want ze kan zo geen vrede vinden
Verdwaald op zoek naar de plaats waar ze viel
Zoekt zij zichzelf om haar weer te binden

Ze wil weer lachen en zingen
Voornamelijk liefde geven
Zij wil weer in het veld spingen
Al was het maar voor heel even

Ze wil weer koesteren, al wat ze heeft
Haar hart weer warmen vol geluk
Vergeten wat ze heeft beleefd
En vooral nooit, nee nooit meer van haar stuk!

schrijver

Schrijver: Miranda Dirven, 13-01-2009

tincomirandaatzonnet.nl


Geplaatst in de categorie: verdriet

Deze inzending is 1422 keer bekeken

2/5 sterren met 17 stemmen.







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:els
Datum:14-01-2009
Emailadres:els_keldermansatlive.nl
Bericht:het verwoordt een trieste tijd.
hopelijk is die voorbij.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring