gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (961)
adel (20)
afscheid (1345)
algemeen (1103)
bedankt (195)
biologie (35)
dieren (578)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1375)
emoties (3920)
erotiek (522)
ex-liefde (1205)
familie (342)
feest (122)
film (28)
filosofie (921)
fotografie (29)
geboorte (249)
geld (53)
geweld (163)
haiku (1018)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1105)
huwelijk (176)
idool (61)
individu (690)
internet (73)
jaargetijden (638)
kerstmis (295)
kinderen (706)
koningshuis (38)
kunst (133)
landschap (130)
lichaam (257)
liefde (7999)
lightverse (439)
limerick (1105)
literatuur (150)
maatschappij (561)
mannen (124)
media (27)
milieu (63)
misdaad (101)
moederdag (64)
moraal (302)
muziek (224)
mystiek (147)
natuur (1208)
oorlog (301)
ouders (285)
overig (871)
overlijden (1202)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (266)
psychologie (731)
rampen (75)
reizen (137)
religie (899)
schilderkunst (45)
school (80)
sinterklaas (75)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (239)
sterkte (73)
taal (275)
tijd (740)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (119)
verdriet (2011)
verhuizen (43)
verjaardag (92)
verkeer (71)
voedsel (91)
vriendschap (832)
vrijheid (543)
vrouwen (208)
welzijn (318)
wereld (287)
werk (136)
wetenschap (55)
woede (202)
woonoord (122)
ziekte (619)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 27500):

Durf te leven..

Dwarrelend,langzaam vallend,
Komt de sneeuw hier naar benee.
Genietend kijk ik door mijn raam,
En neem een slokje van mijn thee.

Wat weet het leven met al zijn pracht,
Mij zo`n fijn gevoel te geven,
Het is zo mooi en ook zo zacht.
Heerlijk...ik begin ervan te beven.

Zachtjes loop ik nu naar buiten,
De sneeuw dwarrelend op mijn haar,
Enkele vogeltjes die fluiten,
Alsof ze denken, kijk die daar...

Omhoog kijkend, de sneeuw in mijn gezicht,
De kou die me doet sidderen,
Wat prachtig zo, met al dat licht.
Wederom begin ik te bibberen.

Wat kan mij gebeuren?
Levenslustig als ik ben,
En ik begin weer op te fleuren.
Waarop ik weer naar binnen ren.

Ik laat de warmte tot mij komen,
En begin opnieuw te dromen,
Ik wil graag alles geven,
En kan oprecht zeggen,
Durf te leven......

schrijver

Schrijver: Ine van Kimmenade, 09-02-2009

ine.van.kimmenadeattelenet.be


Geplaatst in de categorie: filosofie

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 821 keer bekeken

4/5 sterren met 13 stemmen.







Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:Cees
Datum:11-02-2009
Bericht:Prachtig gedicht. Met veel gevoel! heb veel respect voor je Ine.



Naam:Carina Tijssen
Datum:10-02-2009
Bericht:Dit is echt een heel mooi gedicht. Uit je hart.
Helemaal zoals jij bent, en zoals jij het voelt.
Ik kan wel zeggen dat jij iemand bent die echt durft te leven.



Naam:kristy
Datum:10-02-2009
Bericht:Dit is een heel mooi gedicht, vol met gevoel!
Het is prachtig!




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring