gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (943)
adel (20)
afscheid (1332)
algemeen (1100)
bedankt (188)
biologie (34)
dieren (562)
discriminatie (96)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1362)
emoties (3899)
erotiek (521)
ex-liefde (1205)
familie (339)
feest (119)
film (27)
filosofie (919)
fotografie (29)
geboorte (247)
geld (51)
geweld (161)
haiku (981)
heelal (151)
hobby (57)
humor (1104)
huwelijk (175)
idool (60)
individu (657)
internet (71)
jaargetijden (627)
kerstmis (295)
kinderen (703)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (129)
lichaam (253)
liefde (7955)
lightverse (436)
limerick (1102)
literatuur (146)
maatschappij (527)
mannen (123)
media (27)
milieu (63)
misdaad (99)
moederdag (61)
moraal (300)
muziek (219)
mystiek (139)
natuur (1180)
oorlog (295)
ouders (281)
overig (871)
overlijden (1195)
partner (186)
pesten (124)
planten (31)
poesiealbum (62)
politiek (262)
psychologie (715)
rampen (73)
reizen (135)
religie (850)
schilderkunst (43)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (194)
sport (229)
sterkte (72)
taal (270)
tijd (735)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (118)
verdriet (1989)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (88)
vriendschap (831)
vrijheid (537)
vrouwen (207)
welzijn (316)
wereld (283)
werk (135)
wetenschap (55)
woede (200)
woonoord (121)
ziekte (613)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 28304):

Kleine meid.

Daar zit je dan, alleen in elkaar gedoken.
Je bent nog zo klein en nu al gebroken.
Er komen pijnlijke traantjes in je ogen.
Nog zo onschuldig dat zou eigenlijk niet mogen.
Maar hier thuis is het niet zo fijn.
Altijd maar ruzie en dat doet je pijn.
Papa die naar mama schreeuwt en andersom.
Je snapt er niks van en dat vind je stom.
Je handjes op je oren om het te negeren.
Dit hoort een kleine meid niet van ouders te leren.
Je kleine hoofdje kan er niet meer tegen.
Soms sta je op het punt het op te geven.
Want niemand die ziet dat je pijn hebt.
Je wil niet zien dat je papa mama mept.
En als de engeltjes van god jou heel misschien mogen,
Zou je bidden voor een wereld vol regenbogen.
Geen stoute woorden meer bij jou in buurt,
Alleen maar iemand die je liefde toestuurt.
Je krijgt een klein lachje op je mooie gezicht,
Want jij ziet in het donker toch nog wat licht.

schrijver

Schrijver: Melanie v. Lunssen, 23-05-2009

nienie.whoaathotmail.com


Geplaatst in de categorie: geweld

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1279 keer bekeken

3/5 sterren met 21 stemmen.







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring