gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (952)
adel (20)
afscheid (1338)
algemeen (1102)
bedankt (193)
biologie (35)
dieren (566)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1368)
emoties (3907)
erotiek (522)
ex-liefde (1205)
familie (340)
feest (120)
film (28)
filosofie (920)
fotografie (29)
geboorte (248)
geld (52)
geweld (162)
haiku (1006)
heelal (153)
hobby (57)
humor (1105)
huwelijk (175)
idool (61)
individu (671)
internet (71)
jaargetijden (630)
kerstmis (295)
kinderen (705)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (129)
lichaam (254)
liefde (7976)
lightverse (436)
limerick (1105)
literatuur (146)
maatschappij (541)
mannen (123)
media (27)
milieu (63)
misdaad (100)
moederdag (64)
moraal (300)
muziek (221)
mystiek (140)
natuur (1189)
oorlog (298)
ouders (282)
overig (871)
overlijden (1197)
partner (186)
pesten (125)
planten (33)
poesiealbum (63)
politiek (262)
psychologie (719)
rampen (73)
reizen (136)
religie (872)
schilderkunst (43)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (230)
sterkte (73)
taal (274)
tijd (738)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (119)
verdriet (1999)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (89)
vriendschap (831)
vrijheid (540)
vrouwen (208)
welzijn (317)
wereld (284)
werk (136)
wetenschap (55)
woede (202)
woonoord (121)
ziekte (617)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 29367):

Uit elkaar

Zulke dikke vrienden waren we,
niemand kon er tussenkomen,
de gekste dingen maakten we mee,
ze zagen ons allemaal als één.

Nu is het niet meer één maar twee,
niemand die het ziet,
maar ik zie dat de ander geniet,
mij inruilen voor een ander,
weglopen als ik tegen ze praat,
gemener kan haast niet.

Niemand die het ziet,
maar ik zit vol met verdriet,
mijn onzekerheid wordt erger,
ik word steeds stiller,
voel me buitengesloten,
maar wat doe ik verkeerd?

Mensen zien het niet,
maar ze maken me kapot,
ik kan er niets tegen doen,
praten misschien, maar hoe?
wat moet ik zeggen,
jullie maken me kapot?

Ik wil dit niet meer,
ik wil geen verdriet,
ik wil geen onzekerheid,
het enige wat ik wil is vriendschap,
zoals het vroeger was,
gewoon mezelf kunnen zijn.

schrijver

Schrijver: Tessa, 18-09-2009


Geplaatst in de categorie: vriendschap

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 3459 keer bekeken

2/5 sterren met 82 stemmen.







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Haico ten Brinke
Datum:20-09-2009
Emailadres:haicotenbrinkeathotmail.com
Bericht:Van je af schrijven helpt, he? Sterkte ermee!




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring