gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (952)
adel (20)
afscheid (1338)
algemeen (1102)
bedankt (193)
biologie (35)
dieren (566)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1369)
emoties (3907)
erotiek (522)
ex-liefde (1205)
familie (340)
feest (120)
film (28)
filosofie (920)
fotografie (29)
geboorte (248)
geld (52)
geweld (162)
haiku (1006)
heelal (153)
hobby (57)
humor (1105)
huwelijk (175)
idool (61)
individu (672)
internet (71)
jaargetijden (630)
kerstmis (295)
kinderen (705)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (129)
lichaam (254)
liefde (7976)
lightverse (436)
limerick (1105)
literatuur (146)
maatschappij (541)
mannen (123)
media (27)
milieu (63)
misdaad (100)
moederdag (64)
moraal (300)
muziek (221)
mystiek (140)
natuur (1189)
oorlog (298)
ouders (282)
overig (871)
overlijden (1197)
partner (186)
pesten (125)
planten (33)
poesiealbum (63)
politiek (262)
psychologie (719)
rampen (73)
reizen (136)
religie (872)
schilderkunst (43)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (230)
sterkte (73)
taal (274)
tijd (738)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (119)
verdriet (2000)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (89)
vriendschap (831)
vrijheid (540)
vrouwen (208)
welzijn (317)
wereld (284)
werk (136)
wetenschap (55)
woede (202)
woonoord (121)
ziekte (617)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 29857):

De oude eik

De oude eik,
hij staat daar naamloos,
in zijn stoerheid en zijn kracht
belichaming een deel van mijn gedacht.

Hij staat daar trots in volle glorie.
Ik noem hem geduld in groene stilte
bevriend met dag en nacht.

Zijn wakkere ogen zwerven over ít gras.
Bij avondval zal hij de stemmen van de krekels horen.
Zijn bladerdak, het schuilend nest van groot en klein,
wacht tot de stralen van zonlief weer de lucht doorboren.

Hij staat daar met zijn kruin
verenigd met de wolken,
kabouters, elfen die de spleten
tussen wortels gaan bevolken.

Die oude eikenboom,
hier rustend aan de watergracht,
vol knoesten zit zijn oude bast.
De wind die waait
bespeelt zijn sterke takken
en knoopt zijn boombaard slordig vast.

Een stuk of wat eikenbladeren
dwarrelen vederlicht, ongrijpbaar, wervelend
in het nu gouden herfstig ochtendlicht,
vormend een bladerbed
van bronsgroen, okerbruinrode tinten.
't Is onder deze immens zachte bomenmantel
dat eens mijn hart beminde.

Hij staat daar
oud en licht gebogen
met de seizoenen mee
wisselend van kleur, geur en pracht.

Die wijze oude eikenboom
luisterend naar elfensproken
toegefluisterd door zijn vriend de wind.
Voor mij... een buigzaam toonbeeld
van onverstoorbare Levenskracht.

schrijver

Schrijver: Katty, 18-11-2009


Geplaatst in de categorie: natuur

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1377 keer bekeken

4/5 sterren met 39 stemmen.







Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Martien Montanus
Datum:19-11-2009
Emailadres:mamamoloatxs4all.nl
Bericht:Je woorden pakken en nemen me mee!



Naam:Elske
Datum:19-11-2009
Bericht:prachtige ode aan de Eik !




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring