gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (958)
adel (20)
afscheid (1343)
algemeen (1103)
bedankt (194)
biologie (35)
dieren (578)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1375)
emoties (3919)
erotiek (522)
ex-liefde (1205)
familie (341)
feest (121)
film (28)
filosofie (920)
fotografie (29)
geboorte (249)
geld (52)
geweld (162)
haiku (1016)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1105)
huwelijk (176)
idool (61)
individu (688)
internet (73)
jaargetijden (635)
kerstmis (295)
kinderen (705)
koningshuis (38)
kunst (132)
landschap (130)
lichaam (257)
liefde (7995)
lightverse (438)
limerick (1105)
literatuur (150)
maatschappij (560)
mannen (124)
media (27)
milieu (63)
misdaad (100)
moederdag (64)
moraal (302)
muziek (223)
mystiek (146)
natuur (1204)
oorlog (300)
ouders (285)
overig (871)
overlijden (1201)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (266)
psychologie (728)
rampen (74)
reizen (137)
religie (891)
schilderkunst (45)
school (79)
sinterklaas (75)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (237)
sterkte (73)
taal (274)
tijd (740)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (119)
verdriet (2010)
verhuizen (43)
verjaardag (92)
verkeer (70)
voedsel (91)
vriendschap (832)
vrijheid (542)
vrouwen (208)
welzijn (318)
wereld (286)
werk (136)
wetenschap (55)
woede (202)
woonoord (122)
ziekte (618)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 30253):

De ongenaakbaarheid van het leven

ik zit daar
zie de kleuren veranderen achter het raam
dan eens nieuwe dan eens volle maan
ik stook de kachel op
de mensen verdwijnen van de straat
misschien omdat de kou niks heel laat
van ijzig grijs wordt het zilverwit
en dan begint de schone lei
steeds harder beginnen vogels te fluiten
alle kou uit hun lijven
groen is er nu overal
toch steeds minder
mensen zijn nu allom
alles lijkt opnieuw gedaan
alle onenigheden gestaakt
zo zit ik al lange tijd,
totdat de tijd mij losrukt uit mijn eeuwige bestaan
vergeten is slechts schone schijn
slechts tijd is wat wordt stukgemaakt
tijd is wat alles verbreekt
hoe hardt men ook bidt of smeekt
men ontkomt niet aan de wil van de tijd

Schrijver: Aline
Inzender: Jinx, 25-12-2009

alinehulsebosatgmail.com


Geplaatst in de categorie: tijd

Deze inzending is 357 keer bekeken

2/5 sterren met 3 stemmen.





Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Martien Montanus
Datum:27-12-2009
Emailadres:mamamoloatxs4all.nl
Bericht:Ja, het is eindig!
Prachtig geschreven!




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring