gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (944)
adel (20)
afscheid (1333)
algemeen (1100)
bedankt (188)
biologie (35)
dieren (562)
discriminatie (96)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1363)
emoties (3899)
erotiek (521)
ex-liefde (1205)
familie (339)
feest (119)
film (28)
filosofie (919)
fotografie (29)
geboorte (247)
geld (52)
geweld (161)
haiku (982)
heelal (152)
hobby (57)
humor (1104)
huwelijk (175)
idool (60)
individu (658)
internet (71)
jaargetijden (628)
kerstmis (295)
kinderen (704)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (129)
lichaam (253)
liefde (7959)
lightverse (436)
limerick (1103)
literatuur (146)
maatschappij (530)
mannen (123)
media (27)
milieu (63)
misdaad (99)
moederdag (61)
moraal (300)
muziek (219)
mystiek (139)
natuur (1182)
oorlog (295)
ouders (281)
overig (871)
overlijden (1196)
partner (186)
pesten (124)
planten (31)
poesiealbum (62)
politiek (262)
psychologie (717)
rampen (73)
reizen (135)
religie (854)
schilderkunst (43)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (229)
sterkte (72)
taal (270)
tijd (736)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (118)
verdriet (1990)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (88)
vriendschap (831)
vrijheid (537)
vrouwen (207)
welzijn (316)
wereld (283)
werk (135)
wetenschap (55)
woede (200)
woonoord (121)
ziekte (613)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 30327):

Add

Kijk daar gaat ze weer,
op haar fietsje langs het meer.

Mensen staren me aan,
heeft ze eindelijk een baan.

Hoor ik achter de ramen,
ik hou me groot en verstop mijn tranen.

Ze heeft zeker weer wat nieuws gekocht,
ze ziet er niet uit, wat een gedrocht!

En hij maar werken,
nou ze zal het merken!

Gelukkig ik ben weer thuis,
in ons nieuwe huis.

Achter het gordijn,
dan ziet niemand de pijn.

Ze is echt raar,
ze hoort nergens bij, wie geeft nou om haar?

Wat een zielepiet,
ze hoort niet bij ons, ze hoort hier niet!

Galmt voor ons huis,
zit ze nu weer alleen thuis?!

Ze kan niet op eigen benen staan.
Over mijn wang rolt een traan.

Huilt ze nou, ik zie het niet goed,
ze jankt wel snel, dat ze dat doet!

Ik heb me weer kostelijk vermaakt,
ze heeft zichzelf belachelijk gemaakt.

Langzaam wordt het stil buiten,
ik wil mij afsluiten.

Van de wereld om me heen,
ik ben weer alleen.

Eindelijk rust,
uitgelachen door volwassen mensen, volledig uitgeblust.

Ik voel me verloren,
wou dat ik niet was geboren.

Aan de buitenkant zie je het niet,
maar het geeft mij veel verdriet.

Keken mensen maar door de buitenkant heen,
dan voelde ik mij niet zo alleen.

schrijver

Schrijver: W.M., 31-12-2009


Geplaatst in de categorie: verdriet

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1185 keer bekeken

3/5 sterren met 17 stemmen.







Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:justme
Datum:21-02-2014
Bericht:Het gaat niet over het alleen voelen maar om de gedachtes in ons hoofd.. add is niet niks.. en de meeste mensen begrijpen dit niet..



Naam:
Datum:22-06-2010
Bericht:Niemand zou zich ooitzo alleen moeten voelen.. Er zijn altijd mensen die om je zullen geven, en altijd mensen die door het lege omhulsel dat de buitenkant wordt genoemd, heen kijken. Geef niet op.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring