gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (932)
adel (20)
afscheid (1328)
algemeen (1099)
bedankt (186)
biologie (33)
dieren (555)
discriminatie (96)
drank (157)
economie (50)
eenzaamheid (1359)
emoties (3879)
erotiek (519)
ex-liefde (1205)
familie (337)
feest (118)
film (27)
filosofie (915)
fotografie (28)
geboorte (247)
geld (51)
geweld (161)
haiku (965)
heelal (151)
hobby (57)
humor (1103)
huwelijk (175)
idool (60)
individu (639)
internet (71)
jaargetijden (620)
kerstmis (294)
kinderen (700)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (128)
lichaam (251)
liefde (7926)
lightverse (436)
limerick (1101)
literatuur (144)
maatschappij (513)
mannen (123)
media (26)
milieu (63)
misdaad (99)
moederdag (61)
moraal (300)
muziek (217)
mystiek (138)
natuur (1169)
oorlog (292)
ouders (281)
overig (871)
overlijden (1191)
partner (184)
pesten (122)
planten (27)
poesiealbum (62)
politiek (255)
psychologie (710)
rampen (73)
reizen (135)
religie (834)
schilderkunst (42)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (194)
sport (215)
sterkte (71)
taal (269)
tijd (729)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (116)
verdriet (1986)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (85)
vriendschap (827)
vrijheid (537)
vrouwen (205)
welzijn (313)
wereld (281)
werk (135)
wetenschap (55)
woede (200)
woonoord (120)
ziekte (610)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 31228):

In memorium. Lieve zoon.

Geboren: een gezonde jongen.
Hij huilde, dus had sterke longen.
Een gulle lach, blonde haren.
Zo verstreken de kinderjaren.

Een fijne jongen, mooi, bijna een man.
Vrienden, vriendinnen hij nam het er van.
Tot op een dag die ik nooit vergeten zal.
Een tumor in zijn lijf zo groot als een bal.

Artsen, ziekenhuizen, chemokuren.
Hoe lang ging deze hel nog duren?
Een operatie in het verschiet.
Mijn hart liep over van verdriet.

Daar lag hij dan mijn grote kleine jongen.
Beademingsapparatuur voor zijn aangetaste longen.
Ik aaide hem over zijn wang, een kus op het hoofd.
Zijn levenskaars bijna gedoofd.

Geen afscheid kunnen nemen van mijn kind.
Zijn ziel meegenomen door de wind.
De klok sloeg gewoon zijn uren.
Het verdriet dat voor altijd voort zal duren.

Het verlies van een kind slijt nooit.
Op de grafsteen staat geschreven:
Dag lieve jongen, tot ooit.

schrijver

Schrijver: Goldie Nooteboom, 20-03-2010


Geplaatst in de categorie: overlijden

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1565 keer bekeken

3/5 sterren met 18 stemmen.







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Peterdw.
Datum:20-03-2010
Emailadres:peterdw-athotmail.com
Bericht:Wat kan het leven hard zijn! Sterkte gewenst.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring