gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (932)
adel (20)
afscheid (1328)
algemeen (1099)
bedankt (186)
biologie (33)
dieren (555)
discriminatie (96)
drank (157)
economie (50)
eenzaamheid (1360)
emoties (3881)
erotiek (519)
ex-liefde (1205)
familie (337)
feest (118)
film (27)
filosofie (916)
fotografie (28)
geboorte (247)
geld (51)
geweld (161)
haiku (965)
heelal (151)
hobby (57)
humor (1103)
huwelijk (175)
idool (60)
individu (641)
internet (71)
jaargetijden (621)
kerstmis (294)
kinderen (700)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (128)
lichaam (252)
liefde (7928)
lightverse (436)
limerick (1102)
literatuur (144)
maatschappij (514)
mannen (123)
media (26)
milieu (63)
misdaad (99)
moederdag (61)
moraal (300)
muziek (217)
mystiek (138)
natuur (1169)
oorlog (292)
ouders (281)
overig (871)
overlijden (1192)
partner (184)
pesten (122)
planten (27)
poesiealbum (62)
politiek (256)
psychologie (711)
rampen (73)
reizen (135)
religie (835)
schilderkunst (42)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (194)
sport (216)
sterkte (71)
taal (269)
tijd (731)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (116)
verdriet (1987)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (85)
vriendschap (827)
vrijheid (537)
vrouwen (205)
welzijn (313)
wereld (281)
werk (135)
wetenschap (55)
woede (200)
woonoord (120)
ziekte (610)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 31806):

Nieuw Zeeland.

Het eiland zover weg in een uithoek.
In een verre uithoek.
Geboren uit twee ouders die elkaar zo goed vasthielden.
Want ze wilden alleen bij elkaar en voor elkaar zijn.

Volgens de Maori dan.
Het is een schemeravondland.
Begroeid met varens.
Het eiland is bleek en zeepgroen.
Groen als zeep van de varens.

En hier zijn enkel en alleen vogels.
Op geribbelde poten zonder te kunnen vliegen en hebbende hele grote en dikke teennagels.Vroeger waren hier vogels zo hoog als een kerktoren.Nu zijn er de kleine kiwis.
Ze zijn kwetsbaar omdat de ingevoerde kat hen verslind.

Ze kunnen immers niet vliegen noch kunnen ze hun verdedigen.
Deze vogels heten kiwis.
Aan eenzame stranden scharrelen ze,lopen ze heen en weer .
Bruine donzen met kromme snavels.

De sportlieden van Nieuw Zeeland worden de blacks genoemd.
Voor dozen en zakken vol met zout kochten vroeger de Europeanen het land van de Maori.
Nu is het gelukkig pais en vree tussen hen.

De regenboog over de wereld gaat onder in de diepe meren van Nieuw Zeeland.
Het is het verste eiland waar wij ooit kunnen komen met de oceaanstomer.
Hier in de dampende meren tussen de zeepgroene varens maken de nimfen zich op.
Spelen nimfen in roze jurken met de zonnebol en met de regenboog.
Waar ze voor het vallen in de nacht naar opstijgen.


Alleen boven Nieuw Zeeland vallen er uit de wolken zoutkristallen.
En kan men bij helder weer de grote ijsvlaktes van Antartica zien.
Je voelt er aan de zuidelijke stranden de huilende wind en de kinderwolkenkoppen van ijs uit Antartica. Het grote strafeiland zonder einde.

Waar de mensen die daar belanden gezichten van ijs krijgen.
En handen worden er aambeelden zwart.
En de mensen die daar komen komen nooit meer terug naar de bewoonde wereld.
De waternimfen kunnen je naar deze gevangenis van ijs ontvoeren.
Vraag dan ook nooit een kam van hen.En borstel nooit hun mooie haren tot ver over hun heupen.

Ach sommige lieve waternimfen tussen de varens in koude ponten spelen op vaste tijden mondharmonica als hun bovenste deel van hun lichaam uit het water steekt. Grote gekleurde papagaaien fladderen dan rondom de ponten in de hoge boomtoppen.

De eilanden beschikken over afschuwelijke vulkanen waar helaas geen stenen hoeden op zitten.

En al even afschuwelijke brughagedissen. Grote monsters van krokodillehuid die levend baren.
En je bent er echt op het einde van de wereld.

Niet ver van Nieuw Zeeland zijn bodemloze ravijnen.
Wie daar invalt zal eeuwig in de diepte vallen en nooit meer een bodem aantreffen.

Op hele verdrietige dagen boven Nieuw Zeeland vallen er hele grote glanzende rode vissersparels uit de hemel.
De lieve nymfen van Nieuw Zeeland in hun roze jurken vluchten dan naar de donkere wolken boven het eiland.

En je hoort de kiwi het kleine gehandicapte vogeltje die haar niet kan verdedigen huilen tegen een bosje.

Schrijver: cornil, 21-05-2010

cjwterenstraathome.nl


Geplaatst in de categorie: woonoord

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 823 keer bekeken

2/5 sterren met 5 stemmen.





Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring