gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (981)
adel (20)
afscheid (1353)
algemeen (1109)
bedankt (198)
biologie (35)
dieren (579)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (51)
eenzaamheid (1379)
emoties (3926)
erotiek (523)
ex-liefde (1207)
familie (342)
feest (123)
film (28)
filosofie (925)
fotografie (30)
geboorte (250)
geld (53)
geweld (163)
haiku (1035)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1112)
huwelijk (177)
idool (61)
individu (694)
internet (73)
jaargetijden (645)
kerstmis (296)
kinderen (710)
koningshuis (38)
kunst (133)
landschap (130)
lichaam (257)
liefde (8023)
lightverse (440)
limerick (1106)
literatuur (154)
maatschappij (565)
mannen (124)
media (27)
milieu (64)
misdaad (102)
moederdag (64)
moraal (305)
muziek (225)
mystiek (151)
natuur (1213)
oorlog (301)
ouders (285)
overig (876)
overlijden (1206)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (267)
psychologie (740)
rampen (75)
reizen (138)
religie (936)
schilderkunst (45)
school (80)
sinterklaas (76)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (196)
sport (241)
sterkte (73)
taal (276)
tijd (745)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (119)
verdriet (2019)
verhuizen (43)
verjaardag (94)
verkeer (72)
voedsel (91)
vriendschap (835)
vrijheid (543)
vrouwen (208)
welzijn (321)
wereld (287)
werk (136)
wetenschap (57)
woede (202)
woonoord (125)
ziekte (621)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 32765):

Mijn pad.

De weg van steen zal mij verraden,
het harde pad ondersteunt en wil
mij beschermen, tegen voetstappen
zo instabiel en ondoordacht. Maar
ik weet dat het geen steun mag zijn,
vertrouwen moet ik op mijn enkels
en niet op de harde weg. Het brandt
aan mijn voeten, de blaren zo dik.
Doorlopen, doorgaan, doorzetten,
niet vertrouwen op dat onder mij,
maar op mijzelf, mijn benen, mijn doel.

De mensen zullen mij verraden,
de warmte van een kus op mijn wang.
Ik ken dat beeld en weet dat,
voel dat het niet mag. Niet meer
vertrouwen, het is te laat om weer
dezelfde fout te maken. De blikken
prikken in mijn rug maar ik loop door.
Doorlopen, doorgaan, doorzetten,
niet vertrouwen op hen naast mij,
maar op mijzelf, mijn wil, mijn doel.

Mijn pad zal ik alleen begaan.
Als een meeuw in de lucht zal ik zoeken,
naar de vissen van hoop en geluk.
Tot die tijd zal ik lopen op blaren,
blikken negeren en weten dat dit pad
mij leidt naar een pijnloos bestaan.

Schrijver: Danielle Mooij, 21-09-2010


Geplaatst in de categorie: algemeen

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 565 keer bekeken

4/5 sterren met 4 stemmen.





Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring