gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (952)
adel (20)
afscheid (1338)
algemeen (1102)
bedankt (193)
biologie (35)
dieren (566)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1368)
emoties (3907)
erotiek (522)
ex-liefde (1205)
familie (340)
feest (120)
film (28)
filosofie (920)
fotografie (29)
geboorte (248)
geld (52)
geweld (162)
haiku (1006)
heelal (153)
hobby (57)
humor (1105)
huwelijk (175)
idool (61)
individu (671)
internet (71)
jaargetijden (630)
kerstmis (295)
kinderen (705)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (129)
lichaam (254)
liefde (7976)
lightverse (436)
limerick (1105)
literatuur (146)
maatschappij (541)
mannen (123)
media (27)
milieu (63)
misdaad (99)
moederdag (64)
moraal (300)
muziek (221)
mystiek (140)
natuur (1189)
oorlog (298)
ouders (282)
overig (871)
overlijden (1197)
partner (186)
pesten (125)
planten (33)
poesiealbum (63)
politiek (262)
psychologie (719)
rampen (73)
reizen (136)
religie (872)
schilderkunst (43)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (230)
sterkte (73)
taal (274)
tijd (738)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (119)
verdriet (1999)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (89)
vriendschap (831)
vrijheid (540)
vrouwen (208)
welzijn (317)
wereld (284)
werk (136)
wetenschap (55)
woede (202)
woonoord (121)
ziekte (617)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 32930):

Oma

Ik zie jouw zachte handen,
in een bloeiend mooi gewas.
Jouw warme lach voel ik weer,
ja, dat was nog pas.

Als een rode roos in bloei,
straal je als duizend zonnen.
Al getekend door de tijd,
jouw leven was pas net begonnen.

En toen het oordeel des doods,
jou niet kon verslaan.
Was het mooi maar loodzwaar,
je vechtend zien te gaan.

Niet gered, noch getroost,
waren jouw kracht en mijn tranen.
Hoe jij je wist door het zwart,
een witte weg te banen.

Warm en fel brandde jij,
tot het vuur in je moest doven.
Koud en kil was jouw lichaam,
toen de dood je van het leven kwam beroven.

Honderd oorlogen en wel meer,
gevangen in jouw gelaat.
Je hebt jouw sterke kant getoond,
en bent verlost van het kwaad.

Mijn hart en duizend dolken,
mijn hoofd al zo bebloed.
Maar de kracht die ik aanschouwde,
díe kracht geeft mij moed.

schrijver

Schrijver: Leonie Mak, 04-10-2010

knibbel_knabbel_knuisjeathotmail.com


Geplaatst in de categorie: overlijden

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1294 keer bekeken

3/5 sterren met 8 stemmen.







Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:Bea
Datum:05-10-2010
Emailadres:capricorna27atgmail.com
Bericht:Wauw. Echt heel mooi!



Naam:lijda zieleman
Datum:05-10-2010
Emailadres:lijdazielemanatgmail.com
Bericht:Wat een sterk gedicht, zeker om dat je de kracht uit de liefde haalt.



Naam:Martien Montanus
Datum:04-10-2010
Emailadres:mamamoloatxs4all.nl
Bericht:Een mooi krachtig schrijven vanuit het hart!




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring