gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (968)
adel (20)
afscheid (1348)
algemeen (1105)
bedankt (197)
biologie (35)
dieren (579)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1376)
emoties (3923)
erotiek (522)
ex-liefde (1206)
familie (342)
feest (123)
film (28)
filosofie (922)
fotografie (29)
geboorte (250)
geld (53)
geweld (163)
haiku (1023)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1109)
huwelijk (177)
idool (61)
individu (691)
internet (73)
jaargetijden (641)
kerstmis (295)
kinderen (706)
koningshuis (38)
kunst (133)
landschap (130)
lichaam (257)
liefde (8011)
lightverse (439)
limerick (1105)
literatuur (152)
maatschappij (563)
mannen (124)
media (27)
milieu (64)
misdaad (102)
moederdag (64)
moraal (302)
muziek (224)
mystiek (149)
natuur (1210)
oorlog (301)
ouders (285)
overig (874)
overlijden (1205)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (267)
psychologie (734)
rampen (75)
reizen (138)
religie (915)
schilderkunst (45)
school (80)
sinterklaas (75)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (241)
sterkte (73)
taal (275)
tijd (742)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (119)
verdriet (2014)
verhuizen (43)
verjaardag (92)
verkeer (71)
voedsel (91)
vriendschap (833)
vrijheid (543)
vrouwen (208)
welzijn (319)
wereld (287)
werk (136)
wetenschap (56)
woede (202)
woonoord (122)
ziekte (619)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 34851):

Jouw stille heengaan...

Heel zacht streel ik jouw zilverwitte haren
die een paar maanden geleden
nog zo vol grijs waren.
Jouw ogen zijn stil gesloten
en jouw mond ligt tandloos open.

Traag gaat jouw ademhaling
soms reutelend op en neer
en prevel je onverstaanbare woorden
misschien dat je ons toch nog hoorde.

Ik fluister in je oor
hoeveel ik van je houd
en hopelijk dringt het tot je door.
Je hand voelt zo levenloos koud,
een traan op het witte laken.

De wereld rondom ons
kan ons even niet meer raken,
het gaat nu tussen jou en mij
'vergeef het mij', 'vergeef het jou',
en laat je zacht door engelenvleugels dragen.

Het is om mijn niet kunnen
dat ik nu verdriet,
mijn menselijk ego dat mij zo verried.
Heel zacht streel ik weer jouw zilverwitte haren.

schrijver

Schrijver: Katty, 16-04-2011


Geplaatst in de categorie: overlijden

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1450 keer bekeken

3/5 sterren met 30 stemmen.







Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Hendrik Klaassens
Datum:01-06-2011
Bericht:Een ontroerend gedicht over het sterven van iemand waar je zielsveel om geeft. Liefde en verdriet zijn nauw met elkaar verweven. Een indringende beschrijving van de laatste ogenblikken die je met diegene deelde; als lezer kun je het tafereel duidelijk voor je zien.



Naam:Joanan Rutgers
Datum:28-04-2011
Bericht:Wat heb je dit mooi verwoord, een immens verdriet, maar heel schoon verwoord. Je bent een levende engel! Ik hoop dat alle engelen zich rondom jou scharen, want je pure liefde is uniek!




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring