gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (943)
adel (20)
afscheid (1332)
algemeen (1100)
bedankt (188)
biologie (34)
dieren (562)
discriminatie (96)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1362)
emoties (3899)
erotiek (521)
ex-liefde (1205)
familie (339)
feest (119)
film (27)
filosofie (919)
fotografie (29)
geboorte (247)
geld (51)
geweld (161)
haiku (981)
heelal (151)
hobby (57)
humor (1104)
huwelijk (175)
idool (60)
individu (657)
internet (71)
jaargetijden (627)
kerstmis (295)
kinderen (703)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (129)
lichaam (253)
liefde (7957)
lightverse (436)
limerick (1102)
literatuur (146)
maatschappij (528)
mannen (123)
media (27)
milieu (63)
misdaad (99)
moederdag (61)
moraal (300)
muziek (219)
mystiek (139)
natuur (1180)
oorlog (295)
ouders (281)
overig (871)
overlijden (1195)
partner (186)
pesten (124)
planten (31)
poesiealbum (62)
politiek (262)
psychologie (716)
rampen (73)
reizen (135)
religie (851)
schilderkunst (43)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (194)
sport (229)
sterkte (72)
taal (270)
tijd (735)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (118)
verdriet (1990)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (88)
vriendschap (831)
vrijheid (537)
vrouwen (207)
welzijn (316)
wereld (283)
werk (135)
wetenschap (55)
woede (200)
woonoord (121)
ziekte (613)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 35348):

Zeefloos

Door mijn psychische toestand
kan ik indrukken van buitenaf niet
goed verwerken, ik heb zogezegd geen
zeef waardoor het wegglijdt, dus schrijf
ik uit noodzaak de onverwerkte indrukken weg.

Dat noemt men ook wel schrijverschap.

Zelf ervaar ik het als een handicap en brouw
ik ermee wat ik kan. Vooral mensen die me in
de steek laten, kunnen heel diepe wonden slaan.
Het is niet zozeer de verlatingsangst, maar
juist het verlaten worden op zich dat me
de strop omdoet. Als ze daarna ook nog
eens toenadering gaan zoeken, raakt
mijn zeef compleet verstopt.

Dat noemt men ook wel borderline.

Of simpelweg intens verdriet

om de gedoemde eenzaamheid.

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 12-06-2011


Geplaatst in de categorie: verdriet

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 380 keer bekeken

4/5 sterren met 6 stemmen.







Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:katty
Datum:15-06-2011
Bericht:verpakt in het hoorbare gezift , het voelende zeven , volgen gevoelig woorden op blank blad en krijgen hun eigen leven...het innerlijke beleven.



Naam:Alida
Datum:12-06-2011
Bericht:En dat lukt je Joanan, ik waardeer jouw schrijven en lees je graag!



Naam:Monique Methorst
Datum:12-06-2011
Emailadres:moimoniqueatlive.nl
Bericht:Geef je het dan niet een naam om het minder eng te maken voor jezelf? Volgens mij willen we soms juist dat onbereikbare, mooi toch dat ze dat weer niet kan hebben ;)
maar ik wil niet je verdriet erom kleineren, begrijp me goed.
mooi verwoord, je hebt lef.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring