gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (968)
adel (20)
afscheid (1348)
algemeen (1105)
bedankt (197)
biologie (35)
dieren (579)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1375)
emoties (3923)
erotiek (522)
ex-liefde (1206)
familie (342)
feest (123)
film (28)
filosofie (921)
fotografie (29)
geboorte (250)
geld (53)
geweld (163)
haiku (1022)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1109)
huwelijk (177)
idool (61)
individu (691)
internet (73)
jaargetijden (641)
kerstmis (295)
kinderen (706)
koningshuis (38)
kunst (133)
landschap (130)
lichaam (257)
liefde (8009)
lightverse (439)
limerick (1105)
literatuur (152)
maatschappij (563)
mannen (124)
media (27)
milieu (64)
misdaad (102)
moederdag (64)
moraal (302)
muziek (224)
mystiek (149)
natuur (1210)
oorlog (301)
ouders (285)
overig (874)
overlijden (1205)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (267)
psychologie (734)
rampen (75)
reizen (138)
religie (915)
schilderkunst (45)
school (80)
sinterklaas (75)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (241)
sterkte (73)
taal (275)
tijd (742)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (119)
verdriet (2013)
verhuizen (43)
verjaardag (92)
verkeer (71)
voedsel (91)
vriendschap (833)
vrijheid (543)
vrouwen (208)
welzijn (319)
wereld (287)
werk (136)
wetenschap (56)
woede (202)
woonoord (122)
ziekte (619)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 36126):

Het is tijd

Ik weet het niet meer,
mijn gedachten zijn leeg.
Woorden die niet meer willen komen,
zinnen die niet meer bestaan.

Herinneringen zijn onzichtbaar geworden,
het verleden een onbekende in mijn zijn.
Slechts flarden van beelden schieten voorbij
niet te plaatsen, onherkenbaar voor mij.

Maar ergens, diep daar benee,
voel ik ze wroeten, klauwen, knagen.
Hoor ik ze roepen, schreeuwen, huilen,
“Luister toch naar mij” !.

Het zijn de stemmen van lang gelee
van wie ik was, van wie ik ben.
Ze zijn verstomd, verslagen door al wat was,
gevlucht, verstopt, voor al wat is.

Ze willen naar boven komen,
ze moeten eruit, het licht aanschouwen.
Het is nú tijd om te groeien.
Het is nú tijd om te worden wie ik mag zijn.

Daarom nu, aan mij de keuze.
Blijf ik zitten in mijn diep, donkere poel
waar het ondanks, toch vertrouwd en veilig voelt.
Of..... treed ik naar buiten
om me te laven aan het alles verslindende licht ?

Schrijver: L. van de Worp, 27-09-2011

evdworpatgmail.com


Geplaatst in de categorie: psychologie

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 304 keer bekeken

2/5 sterren met 2 stemmen.





Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring