gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (968)
adel (20)
afscheid (1348)
algemeen (1105)
bedankt (197)
biologie (35)
dieren (579)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1375)
emoties (3923)
erotiek (522)
ex-liefde (1206)
familie (342)
feest (123)
film (28)
filosofie (921)
fotografie (29)
geboorte (250)
geld (53)
geweld (163)
haiku (1021)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1109)
huwelijk (177)
idool (61)
individu (691)
internet (73)
jaargetijden (641)
kerstmis (295)
kinderen (706)
koningshuis (38)
kunst (133)
landschap (130)
lichaam (257)
liefde (8008)
lightverse (439)
limerick (1105)
literatuur (152)
maatschappij (563)
mannen (124)
media (27)
milieu (64)
misdaad (102)
moederdag (64)
moraal (302)
muziek (224)
mystiek (149)
natuur (1210)
oorlog (301)
ouders (285)
overig (873)
overlijden (1205)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (267)
psychologie (734)
rampen (75)
reizen (138)
religie (915)
schilderkunst (45)
school (80)
sinterklaas (75)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (241)
sterkte (73)
taal (275)
tijd (742)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (119)
verdriet (2013)
verhuizen (43)
verjaardag (92)
verkeer (71)
voedsel (91)
vriendschap (833)
vrijheid (543)
vrouwen (208)
welzijn (319)
wereld (287)
werk (136)
wetenschap (56)
woede (202)
woonoord (122)
ziekte (619)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 37298):

afscheid

Engelen zijn puur
Een gave van de natuur
In hun witte kistjes
worden ze samen opgebaard

Zo waren ze voordien
Samen sterk en plezierig
Nu samen één
Gaan ze arm in arm heen.

Zij hebben samen hun sneeuwhandjes
Gevouwen op hun borst
Hun rode wangetjes van toen
Zijn nu wit en breekbaar

De rode draad van hun leven werd doorgeknipt
Zij hadden juist aan een glaasje plezier genipt
Vriendjes geworden voor altijd
Maar nu is de tijd gekomen dat iedereen zwijgt.

Ze werden de mond gesnoerd
Hun hartje viel stil
De handjes werden koud en kil
Hun glimlach werd versteend

De adem verliet hun tere lijfje
Zowel jongens of meisjes
Verlieten het aardse leven
Ze hadden nog veel kunnen beleven.

Het is nooit eerlijk kinderen verliezen
Zij zijn geboren om te leven
En ons, hun ouders te overleven
Konden we maar kiezen.

Iedereen is in rouw, diep in je ziel gekweld
Van al dat onnodig geweld
Hoewel hier het lot de scepter zwaaide
In de plaats van hun lieve gezichtjes te aaien.

Och, wat kan ik nog zeggen
Wat kan ik uitleggen
Mijn keel is toegesnoerd
Ik stop, ik voel me te beroerd.

Schrijver: claire vanfleteren, 18-03-2012

claire.vanfleterenatskynet.be


Geplaatst in de categorie: overlijden

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 2028 keer bekeken

3/5 sterren met 20 stemmen.





Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:anke
Datum:30-03-2012
Bericht:Wat een mooi gedicht. Ik las het met tranen in mijn ogen en zag die kistjes weer staan daar in die hal.Ik ken het verdriet als je je kind moet wegbrengen. Bijna niet te dragen



Naam:Liesje
Datum:18-03-2012
Bericht:ik zit met een brok in de keel dit gedicht te lezen... je moet hier echt je beroep van maken.
Wat een gave! Hoed af!




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring